Чунон каз он лаби хомаши итоб май борад

چنان کز آن لب خامش عتاب می بارد

з орамидан мо изтироб май борад

ز آرمیدن ما اضطراب می بارد

Тараст аз арақи шарми чеҳраи ту мудом

ترست از عرق شرم چهره تو مدام

Ситораи доими азин офтоб май борад

ستاره دایم ازین آفتاب می بارد

Ба чашми ошиқи лаби ташнаи сабза лаб ҷӯаст

به چشم عاشق لب تشنه سبزه لب جوست

Агарчӣ заҳри зи теғи итоб май борад

اگرچه زهر ز تیغ عتاب می بارد

Ки гуфтааст дар абри сифед борон нест ?

که گفته است در ابر سفید باران نیست؟

Ки шарми ҳасани з рӯй ниқоб май борад

که شرم حسن ز روی نقاب می بارد

Дигар кадоми ҷигари ташнаро гудохтааст ?

دگر کدام جگر تشنه را گداخته است؟

Ки оби раҳми зи мавҷи сароб май борад

که آب رحم ز موج سراب می بارد

Камар ба хӯн ки бастааст теғи ғамза ӯ ?

کمر به خون که بسته است تیغ غمزه او؟

Ки ҳамчуи ҷавҳари азуи печу тоб май борад

که همچو جوهر ازو پیچ و تاب می بارد

зи ханда ки фитодааст дар дилами оташ ?

ز خنده که فتاده است در دلم آتش؟

Ки ҷои ашк , намаки зини кабоб май борад

که جای اشک، نمک زین کباب می بارد

зи ғофилон чаҳ таваққуъ , ки дар замонаи мо

ز غافلان چه توقع، که در زمانه ما

з рӯй давлати бедори хоб май борад

ز روی دولت بیدار خواب می بارد

зи гиряи манъи дил доғдор натавон кард

ز گریه منع دل داغدار نتوان کرد

зи гавҳарӣ ки ятемаст об май борад

ز گوهری که یتیم است آب می بارد

Хаёл рӯй ки дар дили гузашти соибро ?

خیال روی که در دل گذشت صائب را؟

Ки дигар аз дами гармаши гулоб май борад

که دیگر از دم گرمش گلاب می بارد