Гули андомӣ ки медодам ба хӯни дидаи обаш ро

گل‌اندامی که می‌دادم به خون دیده آبش را

Чисони байнам ки гирад дайгарии охири гулобашро ?

چسان بینم که گیرد دیگری آخر گلابش را؟

Дар оғӯши насими субҳдам бепарда чун байнам ?

در آغوشِ نسیم ِ صبحدم بی‌پرده چون بینم؟

Гули рӯе ки ман во кардаам банди ниқобаш ро

گلِ رویی که من وا کرده‌ام بندِ نقابش را

Ба дасти ғайр чун байнами Аннани Тифли хўдроиӣ ?

به دست غیر چون بینم عنان طفل خودرایی؟

Ки вақти не саворӣ мегирифтам ман рикобашро ?

که وقت نی‌سواری می‌گرفتم من رکابش را؟

Ба хӯнам зад рақам , то бо қалам шуд ошнои дасташ

به خونم زد رقم، تا با قلم شد آشنا دستش

Парии рӯе ки май барадам ба мактаби ман китобаш ро

پری‌رویی که می‌بردم به مکتب من کتابش را

Ниҳолиро ки ман чун токи прўрдм ба хӯни дил

نهالی را که من چون تاک پروردم به خون دل

Чисони байнам ба ҷоми дигарон соиби шаробашро ?

چسان بینم به جام دیگران صائب شرابش را؟

Хониш
ғзл шморҳ 372 — ъндлӣб ⬇