Чаҳ вусъатаст ки ин баҳр пургуҳар дорад

چه وسعت است که این بحر پرگهر دارد

Ки ҳар ҳубоб дар ӯ олам дигар дорад

که هر حباب در او عالم دگر دارد

Дарин муҳӣт ба ҳар муваҷҷаҳ эй ки май печам

درین محیط به هر موجه ای که می پیچم

Дили рамидае аз реги ташна тар дорад

دل رمیده ای از ریگ تشنه تر دارد

Чаҳ ҳикматаст ки осӯдатар буд дар роҳ

چه حکمت است که آسوده تر بود در راه

зи дӯши роҳравон ҳар ки бор бар дорад

ز دوش راهروان هر که بار بر دارد

Бғири дил ки ду олам буд ба фурмонаш

بغیر دل که دو عالم بود به فرمانش

Кадоми хӯшаи дарин хокдони ду сар дорад ?

کدام خوشه درین خاکدان دو سر دارد؟

Ҳамеша хозин шаҳдаст аз ҳаловати айш

همیشه خازن شهدست از حلاوت عیش

Касе ки хона чу занбӯр мухтасар дорад

کسی که خانه چو زنبور مختصر دارد

Ба ашки токи дили боғбон наме сӯзад

به اشک تاک دل باغبان نمی سوزد

Сиришки мо ба дили чарх кӣ асар дорад ?

سرشک ما به دل چرخ کی اثر دارد؟

Насиб хок нишинон буд ҳаловати айш

نصیب خاک نشینان بود حلاوت عیش

Дарин мақоми неи бӯрё шукр дорад

درین مقام نی بوریا شکر دارد

зи гирд то нафитодааст Осиёи фалак

ز گرد تا نفتاده است آسیای فلک

Чаро касе зи ғами ризқи дида тар дорад ?

چرا کسی ز غم رزق دیده تر دارد؟

Ба ҷонибӣ равад аз шавқ ҳар нафаси дили мо

به جانبی رود از شوق هر نفس دل ما

Дар ошиёнаи мо байзаи бол ва пар дорад

در آشیانه ما بیضه بال و پر دارد

Дар он муҳӣт ки боди мурод таслим аст

در آن محیط که باد مراد تسلیم است

Сафина аз нафаси нохудо хатар дорад

سفینه از نفس ناخدا خطر دارد

Ту гӯш чун садаф аз санг кардае , варна

تو گوش چون صدف از سنگ کرده ای، ورنه

Забони мавҷи хабарҳо азон гуҳар дорад

زبان موج خبرها ازان گهر دارد

Ба доғ ишқ манеҳ дил ки ин ситораи шӯх

به داغ عشق منه دل که این ستاره شوخ

Ба ҳар таҷаллии худ машриқ дигар дорад

به هر تجلی خود مشرق دگر دارد

Ба тўФи каъба расӣдан гузаштанаст аз худ

به طوف کعبه رسیدن گذشتن است از خود

Хушо касе ки сарви барги ин сафар дорад

خوشا کسی که سرو برگ این سفر دارد

Ба гирди чашми ту об ҳаё наме гардад

به گرد چشم تو آب حیا نمی گردد

Дарин замона ки ойӣнаи чашм тар дорад

درین زمانه که آیینه چشم تر دارد

Мада ба аҳли сухани арз , фикри хомӣ ро

مده به اهل سخن عرض، فکر خامی را

Ки ҳамчуи Тифли хароботи сад падар дорад

که همچو طفل خرابات صد پدر دارد

Дили ту қобили таъсири фикр соиб нест

دل تو قابل تأثیر فکر صائب نیست

Вагарнаи нолаи мо шуъла асар дорад

وگرنه ناله ما شعله اثر دارد