Тамом рас набӯд бодае ки каф дорад

تمام رس نبود باده ای که کف دارد

Ки айби дор буд гавҳарӣ ки туф дорад

که عیب دار بود گوهری که تف دارد

Бғири одами хокӣ ки гавҳарӣаст ятем

بغیر آدم خاکی که گوهری است یتیم

Кадом дар гиронмоя на садаф дорад ?

کدام در گرانمایه نه صدف دارد؟

зи чашми захм ҳисорӣаст нотмомиҳо

ز چشم زخم حصاری است ناتمامیها

Ки моҳи нав , хати озодӣ аз клФ дорад

که ماه نو، خط آزادی از کلف دارد

Барои қатраи даҳани пеши абр боз кунад

برای قطره دهن پیش ابر باز کند

Дили пари обилае баҳр аз садаф дорад

دل پر آبله ای بحر از صدف دارد

Сабки мгири кафи пучи субҳро зинҳор

سبک مگیر کف پوچ صبح را زنهار

Ки баҳрҳои гҳрхизи зер каф дорад

که بحرهای گهرخیز زیر کف دارد

Балост суҳбати ноҷинс , вақти тӯтии хуш

بلاست صحبت ناجنس، وقت طوطی خوش

Ки гоҳи ҳарфи зи тимсоли худ тараф дорад

که گاه حرف ز تمثال خود طرف دارد

Ғании зи мол маҳоласт сайр чашм шавад

غنی ز مال محال است سیر چشم شود

Ки баҳри ҳам зи садафи соил бкФ дорад

که بحر هم ز صدف سایل بکف دارد

Шудааст роҳи ту давр аз каҷӣ , вагарнаи хаданг

شده است راه تو دور از کجی، وگرنه خدنگ

зи ростии ду қадами роҳ то ҳадаф дорад

ز راستی دو قدم راه تا هدف دارد

зи ишқи пайравӣ оқилон наме ояд

ز عشق پیروی عاقلان نمی آید

Ки ҷо ҳамеша ҷигардори пеш саф дорад

که جا همیشه جگردار پیش صف دارد

Шудааст сифлаи навози ончунон фалак ки падар

شده است سفله نواز آنچنان فلک که پدر

Умед беш ба фарзанд нохалаф дорад !

امید بیش به فرزند ناخلف دارد!

Хушаст хол ба ҳарҷо фитад , наме донам

خوش است خال به هرجا فتد، نمی دانم

Ки ин ситораи куҷои хона шараф дорад

که این ستاره کجا خانه شرف دارد

Шикастаи боли зи перӣ шудааст соиб , лек

شکسته بال ز پیری شده است صائب، لیک

Умеди ҷозибае аз шаҳ Наҷаф дорад

امید جاذبه ای از شه نجف دارد