зи худ гусаста чаҳ пурвои он ва ин дорад ?

ز خود گسسته چه پروای آن و این دارد؟

Ба худ расида чаҳ ҳоҷат ба ҳамнишин дорад ?

به خود رسیده چه حاجت به همنشین دارد؟

зи Осиёи фалаки бор бардаам берун

ز آسیای فلک بار برده ام بیرون

Маро чигуна тавонад фалак ғамин дорад ?

مرا چگونه تواند فلک غمین دارد؟

Умед ҳаст ба парвона наҷот расад

امید هست به پروانه نجات رسد

Чу шамъи ҳаркии нафасҳои оташин дорад

چو شمع هرکه نفسهای آتشین دارد

Аҷаб ки бар дили маҷрӯҳи могузорӣ даст

عجب که بر دل مجروح ما گذاری دست

Ки остини ту аз зулф беш чин дорад

که آستین تو از زلف بیش چین دارد

Азон замон ки маро бар гирифтае аз хок

ازان زمان که مرا بر گرفته ای از خاک

Ҳануз сояи ман ноз бар замин дорад

هنوز سایه من ناز بر زمین دارد

Ба хирманӣ нарасад барқи фитнаро осеб

به خرمنی نرسد برق فتنه را آسیب

Ки ҳсни офият аз дасти хӯша чин дорад

که حصن عافیت از دست خوشه چین دارد

зи нӯши қисмат занбӯр нест ғайр аз неш

ز نوش قسمت زنبور نیست غیر از نیش

Азин чаҳ суд ки сад хона ангабин дорад ?

ازین چه سود که صد خانه انگبین دارد؟

Барои покии домони мо баҳор аз гул

برای پاکی دامان ما بهار از گل

Ҳазор панҷаи хунин дар остин дорад

هزار پنجه خونین در آستین دارد

Ба об Хизр кунад талхи зиндагонӣ ро

به آب خضر کند تلخ زندگانی را

зи хати ақиқи ту заҳрӣ ки дар нигин дорад

ز خط عقیق تو زهری که در نگین دارد

зи шарми ориз ӯ офтоби ъолмтоб

ز شرم عارض او آفتاب عالمتاب

Ба ҳар тараф ки равад чашм бар замин дорад

به هر طرف که رود چشم بر زمین دارد

Тмнъӣ ки ба фақр аз Гана расад ин аст

تمنعی که به فقر از غنا رسد این است

Ки шарми фақри дилашро зи ғам ҳазин дорад

که شرم فقر دلش را ز غم حزین دارد

Ба хӯрдани ҷигараш дар либос , дандонӣ аст

به خوردن جگرش در لباس، دندانی است

Гуҳар ба зоҳир агар риштаро самин дорад

گهر به ظاهر اگر رشته را سمین دارد

Якеаст нақши чапу рост дар нигини соиб

یکی است نقش چپ و راست در نگین صائب

Куҷои хабари дили ҳайрони зи куфр ва дайн дорад ?

کجا خبر دل حیران ز کفر و دین دارد؟