Ҳамин на фохта дар сари ҳавоӣ ӯ дорад

همین نه فاخته در سر هوای او دارد

Ба ҳар ки бенгарӣ ин тавқ дар гулӯ дорад

به هر که بنگری این طوق در گلو دارد

Касе ки сар ба ду олами фурӯ наме орад

کسی که سر به دو عالم فرو نمی آرد

Яқини шинос ки дар сари ҳавоӣ ӯ дорад

یقین شناس که در سر هوای او دارد

зи ҳеҷ зарраи ночиз срсрӣ магзар

ز هیچ ذره ناچیز سرسری مگذر

Ки зери пардаи ҳазор офтоб рӯ дорад

که زیر پرده هزار آفتاب رو دارد

Дарин муҳӣт ба ҳар қатрае ки ме нагарм

درین محیط به هر قطره ای که می نگرم

Насиби хосӣ аз файзи ом ӯ дорад

نصیب خاصی از فیض عام او دارد

Ҳазор бори марои сӯхти ишқ ва дод ба бод

هزار بار مرا سوخت عشق و داد به باد

Ҳамон дилами раги хомии з орзӯ дорад

همان دلم رگ خامی ز آرزو دارد

Бишӯй дасту дили хеш аз алойиқи пок

بشوی دست و دل خویش از علایق پاک

Ки дар намоз буд ҳаркии ин вузӯ дорад

که در نماز بود هرکه این وضو دارد

Гулӣ ки ранги ман аз буи ӯ шикаста шуда аст

گلی که رنگ من از بوی او شکسته شده است

Ҳазор марҳалаи афзӯн ба ранг ва бӯ дорад

هزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد

Ба аҳди лаъли лаби обдор ӯ раги санг

به عهد لعل لب آبدار او رگ سنگ

Чу токи гиряи мастона дар гулӯ дорад

چو تاک گریه مستانه در گلو دارد

зи тоҷи Подшаҳон пойтахт ме созад

ز تاج پادشهان پایتخت می سازد

Касе ки ҳамчуи гуҳари пос обрӯ дорад

کسی که همچو گهر پاس آبرو دارد

Ба ҷурми бихўдӣ эй мустаҳаб маро машкан

به جرم بیخودی ای مستحب مرا مشکن

Ки аз хамаст агар бодае сабу дорад

که از خم است اگر باده ای سبو دارد

зи чашми мо ки кунад ашки пок , дар ҷое

ز چشم ما که کند اشک پاک، در جایی

Ки об рӯй гуҳари қадари об ҷӯ дорад

که آب روی گهر قدر آب جو دارد

Ҷавоби он ғазаласт ин ки орифӣ гуфта аст

جواب آن غزل است این که عارفی گفته است

Надонам он гули худру чаҳ ранг ва бӯ дорад

ندانم آن گل خودرو چه رنگ و بو دارد