Гулӣ ки булбули мо барги айш азу дорад
گلی که بلبل ما برگ عیش ازو دارد
Ҳазор марҳалаи афзӯн ба ранг ва бӯ дорад
هزار مرحله افزون به رنگ و بو دارد
Хабар касе ки азон ҳасани олам оро ёфт
خبر کسی که ازان حسن عالم آرا یافت
Ба ҳар тараф ки кунад рӯй , рӯ ба ӯ дорад
به هر طرف که کند روی، رو به او دارد
Ба обрӯи зи ҳаёти абад қаноат кун
به آبرو ز حیات ابد قناعت کن
Ки Хизри вақт буд ҳарки обрӯ дорад
که خضر وقت بود هرکه آبرو دارد
Ба фикри пои сар озодагон наме уфтад
به فکر پا سر آزادگان نمی افتد
Ки сарв , пой ба гул дар канор ҷӯ дорад
که سرو، پای به گل در کنار جو دارد
Ду ҳафтаи гармии ҳангома аш набошад беш
دو هفته گرمی هنگامه اش نباشد بیش
Алоқа ҳар ки чу булбул ба ранг ва бӯ дорад
علاقه هر که چو بلبل به رنگ و بو دارد
Миёни хавфу раҷо ҳолатӣаст ориф ро
میان خوف و رجا حالتی است عارف را
Ки ханда дар даҳану гиря дар гулӯ дорад
که خنده در دهن و گریه در گلو دارد
зи ҳарфи ҳолат бемағзро тавон дарёфт
ز حرف حالت بی مغز را توان دریافت
Ки дар пиёла буд ҳарчӣ дар каду дорад
که در پیاله بود هرچه در کدو دارد
Ба сарви саркашӣ афтодааст кори маро
به سرو سرکشی افتاده است کار مرا
Ки рафтани дили ман ҳукми об ҷӯ дорад
که رفتن دل من حکم آب جو دارد
зи сайри олам боло намешавад ғофил
ز سیر عالم بالا نمی شود غافل
Чаҳ шуд ки сарв ба гули пой ҷустуҷӯ дорад
چه شد که سرو به گل پای جستجو دارد
Нахурда кард сияҳи масти андалебон ро
نخورده کرد سیه مست عندلیبان را
Чаҳ бодаи ғунчаи ин боғ дар сабу дорад ?
چه باده غنچه این باغ در سبو دارد؟
Ба чораи сози зи бечорагии тавон пайваст
به چاره ساز ز بیچارگی توان پیوست
Тараҳҳумаст бар он кас ки чора ҷӯ дорад
ترحم است بر آن کس که چاره جو دارد
Фиғон ки об нигардида дил чу шабнами гул
فغان که آب نگردیده دل چو شبنم گل
Кашиши таваққуъ азон офтоб рӯ дорад
کشش توقع ازان آفتاب رو دارد
Умеди лутфи зи хуршед талъатӣаст маро
امید لطف ز خورشید طلعتی است مرا
Ки оби зиндагии оташи зи хуй ӯ дорад
که آب زندگی آتش ز خوی او دارد
Агарчӣ сар ба ҳавои аўФтодаҳи он хами зулф
اگرچه سر به هوا اوفتاده آن خم زلف
Хабари зи печиши ушшоқ мўбмў дорад
خبر ز پیچش عشاق موبمو دارد
Ба ҳеҷ ришта ҷон нест тан прессатон ро
به هیچ رشته جان نیست تن پرستان را
Алоқае ки дили ман ба зулф ӯ дорад
علاقه ای که دل من به زلف او دارد
Биҷузи сапанд каз оташ намекунад парво
بجز سپند کز آتش نمی کند پروا
Ки раҳ ба маҳфили он тарк тундху дорад ?
که ره به محفل آن ترک تندخو دارد؟
Ба ҳеҷ чиз тасаллӣ намешавад соиб
به هیچ چیز تسلی نمی شود صائب
Ки ҳирси одати Тифли баҳона ҷӯ дорад
که حرص عادت طفل بهانه جو دارد