Шароби рӯзи дили лоларо сияҳ дорад

شراب روز دل لاله را سیه دارد

Азин сухан магзар срсрӣ ки таҳ дорад

ازین سخن مگذر سرسری که ته دارد

Фурӯғи машъали хуршеди карами шаб тоб аст

فروغ مشعل خورشید کرم شب تاب است

Чунин ки зулфи ту рӯзи маро сияҳ дорад

چنین که زلف تو روز مرا سیه دارد

Чаҳ файзҳо садаф аз партав хамӯшӣ ёфт

چه فیضها صدف از پرتو خموشی یافت

Гуҳар шавад ба кафши об , ҳарки таҳ дорад

گهر شود به کفش آب، هرکه ته دارد

Чигуна бадар нагардад ҳилоли ғабғаб ӯ ?

چگونه بدر نگردد هلال غبغب او؟

зи нози болаши хуршеди такя гуҳ дорад

ز ناز بالش خورشید تکیه گه دارد

Аннани гусаста чу сайлоб май рӯм , бифирист

عنان گسسته چو سیلاب می روم، بفرست

Таваҷҷӯҳӣ ки Аннани маро нигаҳ дорад

توجهی که عنان مرا نگه دارد

Чисон бурун надаҳум шуълаи шикоятро ?

چسان برون ندهم شعله شکایت را؟

Азон дилӣ ки чу миҷмари ҳазор раҳ дорад

ازان دلی که چو مجمر هزار ره دارد

Гушӯд банди қабо беҳиҷоб , оҳ куҷост

گشود بند قبا بی حجاب، آه کجاست

Ки чашми равзани ин хонаро нигаҳ дорад

که چشم روزن این خانه را نگه دارد

Дроздстӣ дар корвон эҳсон нест

درازدستی در کاروان احسان نیست

Вагарнаи чандини Юсуфи ҳунар ба чаҳ дорад

وگرنه چندین یوسف هنر به چه دارد

Касе ки фикри сар худ намекунад соиб

کسی که فکر سر خود نمی کند صائب

Ҳамеша бод ба каф , хок дар калла дорад

همیشه باد به کف، خاک در کله دارد