Чаҳ боки ҳасани зи чашми пар об медорад ?

چه باک حسن ز چشم پر آب می دارد؟

Ки бодаи оташ аз ашк кабоб ме дорад

که باده آتش از اشک کباب می دارد

Аҷаб ки рӯй ба ойӣна бе ниқоби орад

عجب که روی به آیینه بی نقاب آرد

Чунин ки ҳасани ту пос ҳиҷоб ме дорад

چنین که حسن تو پاس حجاب می دارد

зи чашми шӯх батон мардумии мадори тамаъ

ز چشم شوخ بتان مردمی مدار طمع

Куҷои ғизоли ҳарами машк ноб медорад ?

کجا غزال حرم مشک ناب می دارد؟

Турои зи кӯҳ фитодааст сахттар дили санг

ترا ز کوه فتاده است سخت تر دل سنگ

Ва гарна нолаи ошиқ ҷавоб ме дорад

و گرنه ناله عاشق جواب می دارد

Умеди фарш буд дар дили ҳўснокон

امید فرش بود در دل هوسناکان

Замини шӯри фаровон сароб ме дорад

زمین شور فراوان سراب می دارد

Чаҳ нисбатаст ба мӯри он миёни нозукро ?

چه نسبت است به مور آن میان نازک را؟

Миёни мӯр кӣ ин печ ва тоб медорад ?

میان مور کی این پیچ و تاب می دارد؟

Агар чаҳ дар дил сангаст лаъли зиндонӣ

اگر چه در دل سنگ است لعل زندانی

Умеди тарбият аз офтоб ме дорад

امید تربیت از آفتاب می دارد

Ғам манаст ки бешаст аз ҳисобу шумор

غم من است که بیش است از حساب و شمار

Вагарнаи реги биёбон ҳисоб ме дорад

وگرنه ریگ بیابان حساب می دارد

Ба хоки бастам агар нақш , нестам ғамгин

به خاک بستم اگر نقش، نیستم غمگین

Ки сояи болу пар аз офтоб ме дорад

که سایه بال و پر از آفتاب می دارد

Начидааст гулӣ аз риёзи содаи дилӣ

نچیده است گلی از ریاض ساده دلی

Сияҳи дилӣ ки назар бар китоб ме дорад

سیه دلی که نظر بر کتاب می دارد

зи чашми давлати бедор хоб ме ҷӯяд

ز چشم دولت بیدار خواب می جوید

зи ишқ ҳар ки таманноӣ хоб ме дорад

ز عشق هر که تمنای خواب می دارد

Умед лутф насозад ба об агар мамзуҷ

امید لطف نسازد به آب اگر ممزوج

Ки тоби бодаи сарф итоб медорад ?

که تاب باده صرف عتاب می دارد؟

зи шеър ҳар ки кунад обрӯи тамаъи соиб

ز شعر هر که کند آبرو طمع صائب

Таваққуъ аз гули коғаз гулоб ме дорад

توقع از گل کاغذ گلاب می دارد