Дарин баҳор ба гулзор рафтанӣ дорад

درین بهار به گلزار رفتنی دارد

Ба пои буии гул аз худ гузаштанӣ дорад

به پای بوی گل از خود گذشتنی دارد

Кунун ки наргис Шаҳло гушӯд чашм аз хоб

کنون که نرگس شهلا گشود چشم از خواب

Ба чашми равшании боғ рафтанӣ дорад

به چشم روشنی باغ رفتنی دارد

зи навбаҳор барӯманд гардад умедаш

ز نوبهار برومند گردد امیدش

Ба тавбаи ҳаркии умед шикастанӣ дорад

به توبه هرکه امید شکستنی دارد

зи бргризи хазон , булбулӣаст Форғбол

ز برگریز خزان، بلبلی است فارغبال

Ки зери болу пари хеш гулшанӣ дорад

که زیر بال و پر خویش گلشنی دارد

Ба чори муваҷҷаҳ ваҳшат фитад зи ёди биҳишт

به چار موجه وحشت فتد ز یاد بهشت

зи гӯшаи дили худ ҳар ки мأмнӣ дорад

ز گوشه دل خود هر که مأمنی دارد

Маро ба гавҳари шаби тоб рашк ме ояд

مرا به گوهر شب تاب رشک می آید

Ки дар чароғи худ аз об равғанӣ дорад

که در چراغ خود از آب روغنی دارد

зи бас ки чашми ман аз чашм шӯр тарсида аст

ز بس که چشم من از چشم شور ترسیده است

Ба хона Эй наниҳад по ки равзанӣ дорад

به خانه ای ننهد پا که روزنی دارد

Буруни зи атлас гардун намеравад соиб

برون ز اطلس گردون نمی رود صائب

Алоқаи ҳарки чу исо ба сӯзанӣ дорад

علاقه هرکه چو عیسی به سوزنی دارد