зи бим хор хӯрд дар либоси доими хӯн

ز بیم خار خورد در لباس دایم خون

Чу гул касе ки дарин боғ доманӣ дорад

چو گل کسی که درین باغ دامنی دارد

зи дӯстони гиромӣ ки меравад ба сафар ?

ز دوستان گرامی که می رود به سفر؟

Ки дили таҳия аз хеш рафтанӣ дорад

که دل تهیه از خویش رفتنی دارد

Ҳазор ақди гуҳарро ба ним ҷӯ нахирад

هزار عقد گهر را به نیم جو نخرد

Дилӣ каз обила ҳар гӯша хирманӣ дорад

دلی کز آبله هر گوشه خرمنی دارد

Гузаштан аз сари матлаби расотар афтода аст

گذشتن از سر مطلب رساتر افتاده است

Вагарнаи каъбаи мақсад расӣданӣ дорад

وگرنه کعبه مقصد رسیدنی دارد

Шикваи ишқ ба занҷир бастааст маро

شکوه عشق به زنجیر بسته است مرا

Хуши он ки рухсат дар хӯн тапиданӣ дорад

خوش آن که رخصت در خون تپیدنی دارد

Садои шҳпри ҷбрил аз сабои шунӯд

صدای شهپر جبریل از صبا شنود

Чу ғунча ҳар ки димоғ шукуфтанӣ дорад

چو غنچه هر که دماغ شکفتنی دارد

Ба як қарори ду шаб нест равшанои моҳ

به یک قرار دو شب نیست روشنایی ماه

Хуши он чароғ ки аз хеш равғанӣ дорад

خوش آن چراغ که از خویش روغنی دارد

Дили шикаста ушшоқ мешавад помол

دل شکسته عشاق می شود پامال

Вагарнаи кӯчаи зулфаш давиданӣ дорад

وگرنه کوچه زلفش دویدنی دارد

Ба фикр хеш набошанд соҳибони назар

به فکر خویش نباشند صاحبان نظر

Дилаши ду ним буд ҳарки сӯзанӣ дорад

دلش دو نیم بود هرکه سوزنی دارد

зи ёд рӯй ту соиби дарин хароби обод

ز یاد روی تو صائب درین خراب آباد

Ҳамеша пеши назари боғ ва гулшанӣ дорад

همیشه پیش نظر باغ و گلشنی دارد

зи ишқи ҳарки ба дили доғ равшанӣ дорад

ز عشق هرکه به دل داغ روشنی دارد

Азин хароба ба фирдавс равзанӣ дорад

ازین خرابه به فردوس روزنی دارد

Агар ба хулд равад рӯй бар қафо бошад

اگر به خلد رود روی بر قفا باشد

зи гӯшаи дили худ ҳар ки мأмнӣ дорад

ز گوشه دل خود هر که مأمنی دارد