Қадам ба чашми ман хоксор нагузорад

قدم به چشم من خاکسار نگذارد

зи нози по ба замини он нигор нагузорад

ز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد

Умедвори чунонам ки ҷазби ишқи маро

امیدوار چنانم که جذب عشق مرا

Миёни аҳли ҳавас шармсор нагузорад

میان اهل هوس شرمسار نگذارد

Расед навбати хат , беш азин мурувват нест

رسید نوبت خط، بیش ازین مروت نیست

Ки даст бар дили ман он нигор нагузорад

که دست بر دل من آن نگار نگذارد

Чҳо кунад ба дили биқрори ман шухӣ

چها کند به دل بیقرار من شوخی

Ки оби оинаро барқарор нагузорад

که آب آینه را برقرار نگذارد

Ба оҳу нолаи ман раҳ ки метавонад баст ?

به آه و ناله من ره که می تواند بست؟

Маро ба хилват агар парда дор нагузорад

مرا به خلوت اگر پرده دار نگذارد

Касе ки бори зи дил бар наметавонад дошт

کسی که بار ز دل بر نمی تواند داشت

Ба дӯши халқи ҳамон ба ки бор нагузорад

به دوش خلق همان به که بار نگذارد

Ба ноМуродӣ ва бе ҳосилии хушам , тарсам

به نامرادی و بی حاصلی خوشم، ترسم

Ба ҳоли хеши маро рӯзгор нагузорад

به حال خویش مرا روزگار نگذارد

Таваққуъӣ ки маро аз сипеҳр ҳаст ин аст

توقعی که مرا از سپهر هست این است

Ки орзӯии маро дар канор нагузорад

که آرزوی مرا در کنار نگذارد

Ба хори хори муҳаббат умедҳо дорам

به خار خار محبت امیدها دارم

Ки зери хоки маро барқарор нагузорад

که زیر خاک مرا برقرار نگذارد

Ба хӯн хеш занад ғӯтаи роҳи паймое

به خون خویش زند غوطه راه پیمایی

Ки пои шимурдаи дарин хорзор нагузорад

که پا شمرده درین خارزار نگذارد

Расад ба оби бақои поки тинатии соиб

رسد به آب بقا پاک طینتی صائب

Ки дил ба ҳастӣ нопойдор нагузорад

که دل به هستی ناپایدار نگذارد