Маро ба захми забон рӯзгор ме гузарад

مرا به زخم زبان روزگار می‌گذرد

Мадори обилаи ман ба хор ме гузарад

مدار آبله من به خار می‌گذرد

Ба эътибори азизи ҷаҳон шудан саҳл аст

به اعتبار عزیز جهان شدن سهل است

Азиз ӯст ки аз эътибор ме гузарад

عزیز اوست که از اعتبار می‌گذرد

Ба обу ранги ҷаҳони ҳарки чашм кард сиёҳ

به آب و رنگ جهان هرکه چشم کرد سیاه

Чу лола бо ҷигар доғдор ме гузарад

چو لاله با جگر داغدار می‌گذرد

Нафаси шимурдаи баровар ки худ ҳисобон ро

نفس شمرده برآور که خود حسابان را

Ҳисоби зуд ба рӯзшумор ме гузарад

حساب زود به روزِ شمار می‌گذرد

зи ғифлати он ки нагирад зи дигарон ибрат

ز غفلت آن که نگیرد ز دیگران عبرت

зи сидгони ҷаҳон бешикор ме гузарад

ز صیدگان جهان بی‌شکار می‌گذرد

Дили рамида буд дар бағали бёбонгрд

دل رمیده بود در بغل بیابانگرد

Ки мавҷ дар дили баҳр аз канор ме гузарад

که موج در دل بحر از کنار می‌گذرد

Чаҳ суди азин ки саропо чу наргисии ҳамаи чашм ?

چه سود ازین که سراپا چو نرگسی همه چشم؟

Туро ки умр ба хоб ва хумор ме гузарад

ترا که عمر به خواب و خمار می‌گذرد

Ба қадари ҷоми ту аз бода мекунӣ мастӣ

به قدر جام تو از باده می‌کنی مستی

Вагарнаи баҳри азин ҷӯйбор ме гузарад

وگرنه بحر ازین جویبار می‌گذرد

Ба васли сӯхтае зуди хешро бирасон

به وصل سوخته‌ای زود خویش را برسان

Вагарнаи хурдаи ҷон чун шарор ме гузарад

وگرنه خرده جان چون شرار می‌گذرد

Махӯр з бехабарӣ рӯй дасти бекорӣ

مخور ز بی‌خبری روی دست بیکاری

Ки музд мераваду вақт кор ме гузарад

که مزد می‌رود و وقت کار می‌گذرد

Аҷаб ки сӯрати девор ҷон наме ёбад

عجب که صورت دیوار جان نمی‌یابد

Ба маҳфилӣ ки дар ӯ ҳарф ёр ме гузарад

به محفلی که در او حرف یار می‌گذرد

Агарчӣ ваъдаи хубон вафо наме дорад

اگرچه وعده خوبان وفا نمی‌دارد

Хуши он ҳаёт ки дар интизор ме гузарад

خوش آن حیات که در انتظار می‌گذرد

Тараҳҳумаст бар он мурдаи дил ки аз дунё

ترحم است بر آن مرده دل که از دنیا

Ба равшанои шамъ мазор ме гузарад

به روشنایی شمع مزار می‌گذرد

Дар он чаман ки ту лангар фикандае соиб

در آن چمن که تو لنگر فکنده‌ای صائب

Гули пиёдаи сабк чун савор ме гузарад

گل پیاده سبک چون سوار می‌گذرد