Сабоҳи мастӣу шом хумор ме гузарад

صباح مستی و شام خمار می‌گذرد

Хушӣу нохушӣ рӯзгор ме гузарад

خوشی و ناخوشی روزگار می‌گذرد

Агар зи шаш ҷиҳати ойӣнаи пеш рӯ дорам

اگر ز شش جهت آیینه پیش رو دارم

зи ҳафт пардаи чашмам ғубор ме гузарад

ز هفت پرده چشمم غبار می‌گذرد

Биё ки ҷӯши гул бӯсааст рӯй туро

بیا که جوش گل بوسه است روی ترا

Марв ки умр чу бод баҳор ме гузарад

مرو که عمر چو باد بهار می‌گذرد

Ҳар ончӣ аз писар нохалаф равад ба падар

هر آنچه از پسر ناخلف رود به پدر

зи аҳли аср бар ин рӯзгор ме гузарад

ز اهل عصر بر این روزگار می‌گذرد

Ҳамеша рӯй ту як перҳан арақ дорад

همیشه روی تو یک پیرهن عرق دارد

Ки оби гавҳар бар як қарор ме гузарад

که آب گوهر بر یک قرار می‌گذرد

Ба домани уфуқи он субҳи шӯрбахтами ман

به دامن افق آن صبح شوربختم من

Ки умри хандаи ман дар хумор ме гузарад

که عمر خنده من در خمار می‌گذرد

Ба ғайри хомаи дрёнжоди ман соиб

به غیر خامه دریانژاد من صائب

Ки аз сари гуҳар шоҳвор мегузарад ?

که از سر گهر شاهوار می‌گذرد؟