Туро чаҳ ғам ки шаби мо дароз мегузарад ?

ترا چه غم که شب ما دراز می‌گذرد؟

Ки рӯзгори ту дар хоб ноз ме гузарад

که روزگار تو در خواب ناز می‌گذرد

Ғарази зи сангдилии доғ кардан шуҳадост

غرض ز سنگدلی داغ کردن شهداست

Ба лолаи зор агар он сарв ноз ме гузарад

به لاله‌زار اگر آن سرو ناز می‌گذرد

Ниёзмандӣ аз ӯ ҳамчуи ноз май борад

نیازمندی از او همچو ناز می‌بارد

зи ноз агар чаҳ зи ман бениёз ме гузарад

ز ناز اگر چه ز من بی‌نیاز می‌گذرد

з по кашӣдан зулфу ғубор хат пайдост

ز پا کشیدن زلف و غبار خط پیداست

Ки вақти хӯбии он дил навоз ме гузарад

که وقت خوبی آن دل‌نواز می‌گذرد

Ту ҳамчуи боди сабк май рӯй , чаҳ май доне

تو همچو باد سبک می‌روی، چه می‌دانی

Бар ин хароба чаҳ аз трктоз мегузарад ?

بر این خرابه چه از ترکتاز می‌گذرد؟

зи пардаи дории дил синаам чу гул шуд чок

ز پرده‌داری دل سینه‌ام چو گل شد چاک

Чаҳ бар садафи зи гуҳарҳои роз ме гузарад

چه بر صدف ز گهرهای راز می‌گذرد

Ҳаёти зиндаи дилон дар гудоз хештан аст

حیات زنده‌دلان در گداز خویشتن است

Намурда шамъи каҷ аз гудоз мегузарад ?

نمرده شمع کج از گداز می‌گذرد؟

Хабари зи ишқ ҳақиқӣ надорад он ғофил

خبر ز عشق حقیقی ندارد آن غافل

Ки зндгиш ба ишқ муҷоз ме гузарад

که زندگیش به عشق مجاز می‌گذرد

зи кишвари дили Маҳмӯди гирд май хезад

ز کشور دل محمود گرد می‌خیزد

Агар насим ба зулф Аёз ме гузарад

اگر نسیم به زلف ایاز می‌گذرد

Забони теғи шаҳодати чунон фарибанда аст

زبان تیغ شهادت چنان فریبنده است

Ки Хизр аз сари умр дароз ме гузарад

که خضر از سر عمر دراز می‌گذرد

Чу соиби он ки ба давлати сарой фақр расед

چو صائب آن که به دولت‌سرای فقر رسید

зи соҳибони карам бениёз ме гузарад

ز صاحبان کرم بی‌نیاز می‌گذرد