Висол бо ман хунини ҷигар чаҳ хоҳад кард ?

وصال با من خونین جگر چه خواهد کرد؟

Ба талхкомии дарёи шукр чаҳ хоҳад кард ?

به تلخکامی دریا شکر چه خواهد کرد؟

Азон фусурдаи терм каз маломати андешам

ازان فسرده ترم کز ملامت اندیشم

Ба хӯни мурдаи ман нештар чаҳ хоҳад кард ?

به خون مرده من نیشتر چه خواهد کرد؟

Ба ман ки пой ба доман кашидаам чун кӯҳ

به من که پای به دامن کشیده ام چون کوه

Дроздстии мавҷи хатар чаҳ хоҳад кард ?

درازدستی موج خطر چه خواهد کرد؟

Чаҳ сарфа май барад аз интиқоми ман дӯзах ?

چه صرفه می برد از انتقام من دوزخ؟

Ба домантар ман як шарар чаҳ хоҳад кард ?

به دامن تر من یک شرر چه خواهد کرد؟

Нашуд з бепару болии кушоди кори маро

نشد ز بی پر و بالی گشاد کار مرا

Ба ман мусоидати болу пар чаҳ хоҳад кард ?

به من مساعدت بال و پر چه خواهد کرد؟

зи офтоби қиёмати кабоб буд дилам

ز آفتاب قیامت کباب بود دلم

Фурӯғи ишқ ба ин бум ва бар чаҳ хоҳад кард ?

فروغ عشق به این بوم و بر چه خواهد کرد؟

Марои зи ёди ту бараду турои зи хотири ман

مرا ز یاد تو برد و ترا ز خاطر من

Ситами замонаи азин бештар чаҳ хоҳад кард ?

ستم زمانه ازین بیشتر چه خواهد کرد؟

зи пой то ба сараши ноз ва ишва ме ҷӯшад

ز پای تا به سرش ناز و عشوه می جوشد

Ба он ниҳоли ҳуҷуми самар чаҳ хоҳад кард !

به آن نهال هجوم ثمر چه خواهد کرد!

Ба абри ҳиммати ман чашм ва дил накард вафо

به ابر همت من چشم و دل نکرد وفا

Ба боди дастии ман баҳр ва бар чаҳ хоҳад кард ?

به باد دستی من بحر و بر چه خواهد کرد؟

Ба ғунчае ки зи пайкони фусурдатар шуда аст

به غنچه ای که ز پیکان فسرده تر شده است

Грҳгшоиии боди саҳар чаҳ хоҳад кард ?

گرهگشایی باد سحر چه خواهد کرد؟

Ба тӯтӣӣ ки зи заҳри фироқи сабз шуда аст

به طوطیی که ز زهر فراق سبز شده است

зи давр дидани танги шукр чаҳ хоҳад кард ?

ز دور دیدن تنگ شکر چه خواهد کرد؟

з хшксол нагардад даҳони гавҳари хушк

ز خشکسال نگردد دهان گوهر خشک

Фалак ба мардуми равшани гуҳар чаҳ хоҳад кард ?

فلک به مردم روشن گهر چه خواهد کرد؟

Гирифтам ин ки шавад рӯзгори рӯйин тан

گرفتم این که شود روزگار رویین تن

Ба теғи бозии оҳи саҳар чаҳ хоҳад кард ?

به تیغ بازی آه سحر چه خواهد کرد؟

Нишастааст ба марги умед , хоҳиши ман

نشسته است به مرگ امید، خواهش من

Шикаст бо ман беболу пар чаҳ хоҳад кард ?

شکست با من بی بال و پر چه خواهد کرد؟

Чу барқи перҳани абрро қабо ме кард

چو برق پیرهن ابر را قبا می کرد

Ба тангнои садафи ин гуҳар чаҳ хоҳад кард ?

به تنگنای صدف این گهر چه خواهد کرد؟

зи ақли як танаи соиби дилам шикоят дошт

ز عقل یک تنه صائب دلم شکایت داشت

Сипоҳи ишқ ба ин бум ва бар чаҳ хоҳад кард !

سپاه عشق به این بوم و بر چه خواهد کرد!