Дамид субҳ , ҳавои шароб бояд кард

دمید صبح، هوای شراب باید کرد

Сиррии буруни зи гиребони хоб бояд кард

سری برون ز گریبان خواب باید کرد

з ҳар насим нагардад чу ғунчаи хандони дил

ز هر نسیم نگردد چو غنچه خندان دل

Нафаси зи синаи субҳи интихоб бояд кард

نفس ز سینه صبح انتخاب باید کرد

Барои касби ҳаво , гарчи як нафас бошад

برای کسب هوا، گرچه یک نفس باشد

Сиррии зи баҳри бурун чун ҳубоб бояд кард

سری ز بحر برون چون حباب باید کرد

зи бодаи шафақӣ , ранги моҳтобӣ ро

ز باده شفقی، رنگ ماهتابی را

Ҷаҳони фурӯзтар аз офтоб бояд кард

جهان فروزتر از آفتاب باید کرد

Чу гул гулоб шавад эмин аз хазон гардад

چو گل گلاب شود ایمن از خزان گردد

Ба оҳи гарми дили хеши об бояд кард

به آه گرم دل خویش آب باید کرد

Миёни шабнам ва гул нест пардае дар кор

میان شبنم و گل نیست پرده ای در کار

Чаро зи чашмтар мо ҳиҷоб бояд кард ?

چرا ز چشم تر ما حجاب باید کرد؟

Ба оҳ сард шавад ҳарчӣ сарф чун дами субҳ

به آه سرد شود هرچه صرف چون دم صبح

зи умри хеши ҳамонро ҳисоб бояд кард

ز عمر خویش همان را حساب باید کرد

Чу мӯ сифед шуд астодгӣ гронҷонӣ аст

چو مو سفید شد استادگی گرانجانی است

Сафар ба равшании моҳтоб бояд кард

سفر به روشنی ماهتاب باید کرد

Чу нофаи соиб агар хӯн кунанд дар ҷигарат

چو نافه صائب اگر خون کنند در جگرت

Ба кимиёии ризои машки ноб бояд кард

به کیمیای رضا مشک ناب باید کرد