зи бас ки санги маломати фалак ба корам кард

ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کرد

Наҳуфта дар ҷигари санг чун шарорам кард

نهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد

Барис ба дод ман эй соқии гарони тамкин

برس به داد من ای ساقی گران تمکین

Ки тавбаи мунфаил аз рӯй навбаҳорам кард

که توبه منفعل از روی نوبهارم کرد

зи оби ман ҷигари ташна Эй нашуд сероб

ز آب من جگر تشنه ای نشد سیراب

Чаҳ суди азин ки фалаки лаъл обдорм кард ?

چه سود ازین که فلک لعل آبدارم کرد؟

зи бргризи маро чун шукуфа бокӣ нест

ز برگریز مرا چون شکوفه باکی نیست

Ки пештари зи хазони харҷ навбаҳорам кард

که پیشتر ز خزان خرج نوبهارم کرد

Чаҳ карда буд дили шишаи ҷони ман , ки қазо

چه کرده بود دل شیشه جان من، که قضا

з рӯй сахти фалаки оҳанӣн ҳисорам кард

ز روی سخت فلک آهنین حصارم کرد

Азон муҳӣти гиромии ҳамин хабар дорам

ازان محیط گرامی همین خبر دارم

Ки ҳамчуи сайли сбксир биқрорм кард

که همچو سیل سبکسیر بیقرارم کرد

Давида буд ба олами сабки анонеи ман

دویده بود به عالم سبک عنانی من

Гарони рикобии дарди ту пойдорам кард

گران رکابی درد تو پایدارم کرد

Лабаш ба як сухани талхи сохт бедорам

لبش به یک سخن تلخ ساخت بیدارم

зи талхии ин май пари зӯр ҳӯшёрам кард

ز تلخی این می پر زور هوشیارم کرد

зи ҳарфи шикваи лабам буд теғи заҳролӯд

ز حرف شکوه لبم بود تیغ زهرآلود

Ба як табассуми дуздида шармсорам кард

به یک تبسم دزدیده شرمسارم کرد

з кам айёрии ман сикка рӯй ме тобед

ز کم عیاری من سکه روی می تابید

Гудози бутаи ишқи ту хуш айёрам кард

گداز بوته عشق تو خوش عیارم کرد

Маро ба ҳоли худ эй ишқ беш азин магузор

مرا به حال خود ای عشق بیش ازین مگذار

Ки биғмии яке аз аҳл рӯзгорам кард !

که بیغمی یکی از اهل روزگارم کرد!

Ҳамон зи пардаи дили гашти ҷилвагар соиб

همان ز پرده دل گشت جلوه گر صائب

Касе ки хӯн ба дил аз дард интизорам кард

کسی که خون به دل از درد انتظارم کرد