наме тавон зи карами манъи бода хорон кард

نمی توان ز کرم منع باده خواران کرد

Ба дасти бастаи сабу ҳарчӣ дошт эҳсон кард

به دست بسته سبو هرچه داشت احسان کرد

Умед ҳаст турои меҳрбон мо созад

امید هست ترا مهربان ما سازد

Ҳамон ки оташ сӯзандаро гулистон кард

همان که آتش سوزنده را گلستان کرد

Хати ту бар варақи офтоб ҳукм навишт

خط تو بر ورق آفتاب حکم نوشت

Шикваи ҳасани ту ин мӯрро сулаймон кард

شکوه حسن تو این مور را سلیمان کرد

зи завқи дард ту болид мағзи ман чандон

ز ذوق درد تو بالید مغز من چندان

Ки устихони марои ҳамчуи писта хандон кард

که استخوان مرا همچو پسته خندان کرد

Карам ба аҳл карам кун аз риояти абр

کرم به اهل کرم کن از رعایت ابر

Муҳӣт , рӯй заминро раҳин эҳсон кард

محیط، روی زمین را رهین احسان کرد

Ба ҳар тараф ки рӯй мавҷ мезанад маҷнӯн

به هر طرف که روی موج می زند مجنون

Ба ним ҷилва ки Лайлии дарин биёбон кард

به نیم جلوه که لیلی درین بیابان کرد

Лаби ту сӯхти дили олимӣ , магари эзад

لب تو سوخت دل عالمی، مگر ایزد

Намаки зи шӯри қиёмати дарин намакдон кард ?

نمک ز شور قیامت درین نمکدان کرد؟

Мабод рӯзи хуши он хат бемурувват ро

مباد روز خوش آن خط بی مروت را

Ки чашми шӯхи туро аз ситам пушаймон кард

که چشم شوخ ترا از ستم پشیمان کرد

Ҳамон дуруст азу шуд шикастааш соиб

همان درست ازو شد شکسته اش صائب

Агар зи суҳбати хуршед , моҳ нуқсон кард

اگر ز صحبت خورشید، ماه نقصان کرد