зи дасти икдгр шакарлабон гиранд сангаш ро

ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش را

зи ширинӣ ба ҳалво эҳтиёҷӣ нест ҷангаш ро

ز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را

Ба боли орияти ҳошо ки тираши сари фурӯди орад

به بال عاریت حاشا که تیرش سر فرود آرد

Сбкдстӣ ки пайкони бол ва пар гардад хадангаш ро

سبکدستی که پیکان بال و پر گردد خدنگش را

Ба ҳарфи ошиқи бедил , ки пардозад дар он маҳфил

به حرف عاشق بیدل، که پردازد در آن محفل

Ки чун тӯтӣ ба гуфтор оварад ойӣнаи зангаш ро

که چون طوطی به گفتار آورد آیینه زنگش را

Маро май пурвирд дар кӯҳсории ишқи сангини дил

مرا می پرورد در کوهساری عشق سنگین دل

Ки бошад нози чашми оҳӯони доғи палангаш ро

که باشد ناز چشم آهوان داغ پلنگش را

Дарин дарё касе ёбад хабар зон гавҳари якто

درین دریا کسی یابد خبر زان گوهر یکتا

Ки донад ҳамчуи оғӯши садафи коми наҳангаш ро

که داند همچو آغوش صدف کام نهنگش را

Биёбони қаноат вусъатӣ дорад ки ҳар мӯрӣ

بیابان قناعت وسعتی دارد که هر موری

намедонад кам аз малики сулаймони чашми тангаш ро

نمی داند کم از ملک سلیمان چشم تنگش را

Ман девона росргштаҳ дорад ин тамаъи соиб

من دیوانه راسرگشته دارد این طمع صائب

Ки гирам чун фалохан дар бағали як бори сангаш ро

که گیرم چون فلاخن در بغل یک بار سنگش را