Туро ба Юсуфи Миср иштибоҳ натавон кард

تو را به یوسف مصر اشتباه نتوان کرد

Қиёси оби равонро ба чоҳ натавон кард

قیاس آب روان را به چاه نتوان کرد

Дар офтоби қиёмати тавон ба ҷуръат дид

در آفتاب قیامت توان به جرأت دید

Назари далер дар он рӯй моҳ натавон кард

نظر دلیر در آن روی ماه نتوان کرد

Ба риштаи гавҳари шҳўор ме тавон сифтан

به رشته گوهر شهوار می توان سفتن

Ба гиря дар дили сахти ту роҳ натавон кард

به گریه در دل سخت تو راه نتوان کرد

Муяссараст чу аз рӯй ёри гул чидан

میسر است چو از روی یار گل چیدن

Ситами з дидани гул бар нигоҳ натавон кард

ستم ز دیدن گل بر نگاه نتوان کرد

Гшораҳ рӯй маҳоласт тнгдл гардад

گشاده‌روی محال است تنگدل گردد

Замини майкадаро хонақоҳ натавон кард

زمین میکده را خانقاه نتوان کرد

Хамӯш бош ки чун хомаи парешони гӯй

خموش باش که چون خامه پریشان گوی

Ба ҳарфу савти дили худ сиёҳ натавон кард

به حرف و صوت دل خود سیاه نتوان کرد

зи бас ки ҳасани ғаюри ту саркаш афтода аст

ز بس که حسن غیور تو سرکش افتاده است

Турои нигоҳ ба тараф кулоҳ натавон кард

تو را نگاه به طرف کلاه نتوان کرد

Чу мӯ сифед шавад бар мадори сари зи суҷуд

چو مو سفید شود بر مدار سر ز سجود

Намози фӯти дарин субҳгоҳ натавон кард

نماز فوت درین صبحگاه نتوان کرد

Тавон кашид зи фӯлоди решаи ҷавҳар

توان کشید ز فولاد ریشه جوهر

зи дил ба саъии буруни ҳуб ҷон натавон кард

ز دل به سعی برون حبّ جاه نتوان کرد

Хушаст доғ ки аз лухти дили براردи дӯд

خوش است داغ که از لخت دل برآرد دود

Ҳамин чу лолаи варақро сиёҳ натавон кард

همین چو لاله ورق را سیاه نتوان کرد

Худо ба лутф кунад чораи дили соиб

خدا به لطف کند چاره دل صائب

Ки мубталост ба дардӣ ки оҳ натавон кард

که مبتلاست به دردی که آه نتوان کرد