Агар ватан ба мақоми ризо туоне кард

اگر وطن به مقام رضا توانی کرد

Ғубори ҳодисаро тўтё туоне кард

غبار حادثه را توتیا توانی کرد

Ҷаҳони нохуш агар сад кудурати оради пеш

جهان ناخوش اگر صد کدورت آرد پیش

зи вақти хуши ҳамаро босафо туоне кард

ز وقت خوش همه را باصفا توانی کرد

зи сояи ту замини офтоб пӯш шавад

ز سایه تو زمین آفتاب پوش شود

Агар ту дидаи дилро ҷило туоне кард

اگر تو دیده دل را جلا توانی کرد

Агар зи хеши броиӣ ба тозӣонаи ваҷд

اگر ز خویش برآیی به تازیانه وجد

Сафар ба олам бемунтаҳо туоне кард

سفر به عالم بی منتها توانی کرد

Ҷамоли каъбаи зи санги нишон туоне дид

جمال کعبه ز سنگ نشان توانی دید

Агар зи сидқ , талаби раҳнамо туоне кард

اگر ز صدق ، طلب رهنما توانی کرد

Агар чу шабнами гули тарки ранг ва буи кунӣ

اگر چو شبنم گل ترک رنگ و بوی کنی

Даруни дидаи хуршеди ҷо туоне кард

درون دیده خورشید جا توانی کرد

зи шоҳидони замингар назари фурӯи бандӣ

ز شاهدان زمین گر نظر فرو بندی

Назар ба прдгёни само туоне кард

نظر به پردگیان سما توانی کرد

Бурун чу сӯзани исо рӯй зи атласи чарх

برون چو سوزن عیسی روی ز اطلس چرخ

Агар зи рости рӯйҳо Асо туоне кард

اگر ز راست رویها عصا توانی کرد

Бар остони ту нақши мурод фарш шавад

بر آستان تو نقش مراد فرش شود

Бисоти худ агар аз бӯрё туоне кард

بساط خود اگر از بوریا توانی کرد

Ғизои нури туоне ба тира рӯзон дод

غذای نور توانی به تیره روزان داد

Чу шамъ аз тани худгар ғизо туоне кард

چو شمع از تن خود گر غذا توانی کرد

Ба канаи қатраи туоне расӣдан он рӯзӣ

به کنه قطره توانی رسیدن آن روزی

Ки ҳамчуи мавҷ ба дарёи шино туоне кард

که همچو موج به دریا شنا توانی کرد

Турои зи аҳли назари он замон ҳисоб кунанд

ترا ز اهل نظر آن زمان حساب کنند

Ки ҷғдро ба тасарруфи ҳумо туоне кард

که جغد را به تصرف هما توانی کرد

Туро ба ҳар ғаму дарди имтиҳон азон карданд

ترا به هر غم و درد امتحان ازان کردند

Ки дардҳои ҷаҳонро даво туоне кард

که دردهای جهان را دوا توانی کرد

Калиди қуфли иҷобати забон хомӯш аст

کلید قفل اجابت زبان خاموش است

Қабул нест дуо , то дуо туоне кард

قبول نیست دعا ، تا دعا توانی کرد

Ҷавоби он ғазаласт ин ки гуфт орифи рӯм

جواب آن غزل است این که گفت عارف روم

Ту нозанини ҷаҳонии куҷо туоне кард ?

تو نازنین جهانی کجا توانی کرد؟

Ту он замони шӯй аз аҳли маърифати соиб

تو آن زمان شوی از اهل معرفت صائب

Ки тарки олам чун ва чаро туоне кард

که ترک عالم چون و چرا توانی کرد