Агар нишаста сафар чун назар туоне кард

اگر نشسته سفر چون نظر توانی کرد

зи ҳафт пардаи нилии гузар туоне кард

ز هفت پرده نیلی گذر توانی کرد

Азизи Миср агар ҳимматӣ кунад ҳамроҳ

عزیز مصر اگر همتی کند همراه

Чу буии перҳан аз худ сафар туоне кард

چو بوی پیرهن از خود سفر توانی کرد

Сафои ботин агар чун садаф ба дасти оре

صفای باطن اگر چون صدف به دست آری

зи оби дидаи Нитсаон гуҳар туоне кард

ز آب دیده نیسان گهر توانی کرد

Чунон зи хеши буруни о ки аз ишораи мавҷ

چنان ز خویش برون آ که از اشاره موج

Ҳубоби вори сабки тарки сар туоне кард

حباب وار سبک ترک سر توانی کرد

зи қаър гулхан ҳастӣ бро ба авҷи фано

ز قعر گلخن هستی برآ به اوج فنا

Ки ханда аз таҳи дил чун шарар туоне кард

که خنده از ته دل چون شرر توانی کرد

Ба булбулони чаман эй гули ончунон сар кун

به بلبلان چمن ای گل آنچنان سر کن

Ки дар баҳори сар аз хок бар туоне кард

که در بهار سر از خاک بر توانی کرد

Чу буии гули сабк аз тангнои ғунчаи броӣ

چو بوی گل سبک از تنگنای غنچه برآی

Ки ҳамраҳе ба насими саҳар туоне кард

که همرهی به نسیم سحر توانی کرد

зи чоҳ тира ҳастӣ , ки хок бар сари он

ز چاه تیره هستی، که خاک بر سر آن

Азизи Мисри шӯйгар сафар туоне кард

عزیز مصر شوی گر سفر توانی کرد

Ба хилвати лаҳади танги хешро бирасон

به خلوت لحد تنگ خویش را برسان

Ки бе мулоҳизаи хокӣ ба сар туоне кард

که بی ملاحظه خاکی به سر توانی کرد

Ба печу тоб ҳаводис бисоз чун соиб

به پیچ و تاب حوادث بساز چون صائب

Магар чу риштаи шикори гуҳар туоне кард

مگر چو رشته شکار گهر توانی کرد