зи ёди айши марои сина занг ме гирад

ز یاد عیش مرا سینه زنگ می گیرد

зи оби гавҳарами ойӣна занг ме гирад

ز آب گوهرم آیینه زنگ می گیرد

Фиғон ки оинаи софи субҳи шанбеи ман

فغان که آینه صاف صبح شنبه من

зи сояи шаби одина занг ме гирад

ز سایه شب آدینه زنگ می گیرد

Фитодааст чунон обдори гавҳари ман

فتاده است چنان آبدار گوهر من

Ки қуфл бар дар ганҷина занг ме гирад

که قفل بر در گنجینه زنگ می گیرد

Май ду сола ҷило медиҳад ба як нафасаш

می دو ساله جلا می دهد به یک نفسش

Дилӣ ки аз ғами дерина занг ме гирад

دلی که از غم دیرینه زنگ می گیرد

Фалак ба мардуми равшан гуҳар кунад бедод

فلک به مردم روشن گهر کند بیداد

Ҳамеша рӯй зи ойӣна занг ме гирад

همیشه روی ز آیینه زنگ می گیرد

Дилӣ ки роҳ ба офоти дӯстдории барад

دلی که راه به آفات دوستداری برد

зи меҳри бештар аз кӣна занг ме гирад

ز مهر بیشتر از کینه زنگ می گیرد

зи бас гузида шудам аз сухан , марои соиб

ز بس گزیده شدم از سخن، مرا صائب

зи тӯтии оинаи сина занг ме гирад

ز طوطی آینه سینه زنگ می گیرد