зи оҳи ман дили сангин ёр ме ларзад

ز آه من دل سنگین یار می لرزد

зи барқи тешаи ман кӯҳсор ме ларзад

ز برق تیشه من کوهسار می لرزد

Ба рози ишқи дил биқрор ме ларзад

به راز عشق دل بیقرار می لرزد

Муҳӣт бар гуҳар шоҳвор ме ларзад

محیط بر گهر شاهوار می لرزد

Дар оби оина лангар фиканд партави меҳр

در آب آینه لنگر فکند پرتو مهر

Дил манаст ки бар як қарор ме ларзад

دل من است که بر یک قرار می لرزد

зи хеш бор биафшон ки то самар дорад

ز خویش بار بیفشان که تا ثمر دارد

Чу барги беди дил шохсор ме ларзад

چو برگ بید دل شاخسار می لرزد

Чаҳ ғами зи санги маломати ҷунуни комилро ?

چه غم ز سنگ ملامت جنون کامل را؟

Ки аз маҳаки зари ноқис айёр ме ларзад

که از محک زر ناقص عیار می لرزد

Чу гавҳарӣ ки з ойӣна бошадаш майдон

چو گوهری که ز آیینه باشدش میدان

Арақ ба чеҳраи он глъзор ме ларзад

عرق به چهره آن گلعذار می لرزد

Чаҳ ашки поки туоне зи чашм мардум кард ?

چه اشک پاک توانی ز چشم مردم کرد؟

Туро ки даст ба нақш ва нигор ме ларзад

ترا که دست به نقش و نگار می لرزد

зи кори халқи гиреҳи боз чун туоне кард ?

ز کار خلق گره باز چون توانی کرد؟

Туро ки дасти мудом аз хумор ме ларзад

ترا که دست مدام از خمار می لرزد

Чаҳ гули зи домани дашти ҷунуни туоне чид ?

چه گل ز دامن دشت جنون توانی چید؟

Чунин ки пои ту аз захм хор ме ларзад

چنین که پای تو از زخم خار می لرزد

Агар чаҳ ҳиммати оташи баланд афтода аст

اگر چه همت آتش بلند افتاده است

Ба хурдае ки диҳад чун шарор ме ларзад

به خرده ای که دهد چون شرار می لرزد

Машав зи захми мукофоти оҷизони эмин

مشو ز زخم مکافات عاجزان ایمن

Ки барқро дил аз осеб хор ме ларзад

که برق را دل از آسیب خار می لرزد

Куҷо ба рутбаи Мансур сарфароз шавад ?

کجا به رتبه منصور سرفراز شود؟

Касе ки ҳамчуи расани зер дор ме ларзад

کسی که همچو رسن زیر دار می لرزد

Ба кӯҳ агар камару тоҷ рӯзгор диҳад

به کوه اگر کمر و تاج روزگار دهد

Дилаш ба давлат нопойдор ме ларзад

دلش به دولت ناپایدار می لرزد

Манам ки бори ғами ишқ май барам соиб

منم که بار غم عشق می برم صائب

Вагарнаи кӯҳи дарин зер бор ме ларзад

وگرنه کوه درین زیر بار می لرزد