Дили шикастаи ошиқ ба оҳ ме ларзад

دل شکسته عاشق به آه می لرزد

Ҳамеша бар илми худ сипоҳ ме ларзад

همیشه بر علم خود سپاه می لرزد

Сабки мгири масофи дили шикастаи мо

سبک مگیر مصاف دل شکسته ما

Ки кӯҳи қофи азин барг коҳ ме ларзад

که کوه قاف ازین برگ کاه می لرزد

Гулӣ ки нест ҳаводораши оташини нафасӣ

گلی که نیست هوادارش آتشین نفسی

зи сардии нафас субҳгоҳ ме ларзад

ز سردی نفس صبحگاه می لرزد

Ҳуҷуми хор ба оташ чаҳ метавонад кард ?

هجوم خار به آتش چه می تواند کرد؟

Абаси дили ӣнҳама аз хор роҳ ме ларзад

عبث دل اینهمه از خار راه می لرزد

Кадоми гӯшаи абрӯ баланд шуд ёрб ?

کدام گوشه ابرو بلند شد یارب؟

Ки ҳамчуи қиблаи намои қибла гоҳ ме ларзад

که همچو قبله نما قبله گاه می لرزد

Ба фарқи шохи гулӣ булбулӣаст бол фишон

به فرق شاخ گلی بلبلی است بال فشان

Парӣ ки бар сари он каҷ кулоҳ ме ларзад

پری که بر سر آن کج کلاه می لرزد

Бар он баёзи биногваши гӯшвори гуҳар

بر آن بیاض بناگوش گوشوار گهر

Ситора Эйаст ки дар субҳгоҳ ме ларзад

ستاره ای است که در صبحگاه می لرزد

зи оҳи сард буд бргризи исён ро

ز آه سرد بود برگریز عصیان را

Хушо дилӣ ки зи бим гуноҳ ме ларзад

خوشا دلی که ز بیم گناه می لرزد

Ки омадааст ба гулгашти моҳтоби бурун ?

که آمده است به گلگشت ماهتاب برون؟

Ки ҳамчуи меҳри ҷҳонтоб моҳ ме ларзад

که همچو مهر جهانتاب ماه می لرزد

Ба чашми бастаи тамошои ориз ӯ кун

به چشم بسته تماشای عارض او کن

Ки ин варақи зи насим нигоҳ ме ларзад

که این ورق ز نسیم نگاه می لرزد

Ба хоки кӯии ту халқ орамида чун бошанд ?

به خاک کوی تو خلق آرمیده چون باشند؟

Ки офтоб дар он ҷилва гоҳ ме ларзад

که آفتاب در آن جلوه گاه می لرزد

Фитад зи раҳми марои барқ дар ҷигари соиб

فتد ز رحم مرا برق در جگر صائب

Агар ба домани саҳро гиёҳ ме ларзад

اگر به دامن صحرا گیاه می لرزد