зи гармии нигаҳати об дар гуҳари сӯзад

ز گرمی نگهت آب در گهر سوزد

зи хандаи нмкинти дили шукри сӯзад

ز خنده نمکینت دل شکر سوزد

Шукр ба кор мабар беш азин ки аз таби рашк

شکر به کار مبر بیش ازین که از تب رشک

Ба он расида ки чун шамъи нешикари сӯзад

به آن رسیده که چون شمع نیشکر سوزد

зи лолаи даъвии ишқи смнброн хом ӯст

ز لاله دعوی عشق سمنبران خام اوست

Ҳазор ранг агар доғ бар ҷигари сӯзад

هزار رنگ اگر داغ بر جگر سوزد

Мабар паноҳ ба тадбир аз газанди сипеҳр

مبر پناه به تدبیر از گزند سپهر

Ки барқи теғи қазои аввали ин сипари сӯзад

که برق تیغ قضا اول این سپر سوزد

зи сӯзи дили қаламӣ сар кунам ки номаи ман

ز سوز دل قلمی سر کنم که نامه من

Чу шамъи зери пари мурғи нома бар сӯзад

چو شمع زیر پر مرغ نامه بر سوزد

Самар ба хок фикан оби зиндагонии нӯш

ثمر به خاک فکن آب زندگانی نوش

Ки боғбони қазои шох бе самари сӯзад

که باغبان قضا شاخ بی ثمر سوزد

Чу офтоби зи дили сабзаи таманно ро

چو آفتاب ز دل سبزه تمنا را

Ба як назар бидаманд , ба як назари сӯзад

به یک نظر بدماند، به یک نظر سوزد

Агар на равшании олам аз майаст , чаро

اگر نه روشنی عالم از می است، چرا

Чароғ дар шаби одинаи бештари сӯзад ?

چراغ در شب آدینه بیشتر سوزد؟

Хушо касе ки чу соиби зи гарми рафторӣ

خوشا کسی که چو صائب ز گرم رفتاری

зи нақши пои чароғӣ ба ҳар гузари сӯзад

ز نقش پای چراغی به هر گذر سوزد