Марои зи бодаи гулгуни димоғ май сӯзад

مرا ز باده گلگون دماغ می سوزد

Чу лолаи бодаи ман дар аёғ май сӯзад

چو لاله باده من در ایاغ می سوزد

з май чароғи дигарҳо агар шавад равшан

ز می چراغ دگرها اگر شود روشن

Марои зи бодаи равшани димоғ май сӯзад

مرا ز باده روشن دماغ می سوزد

Ба ишқи лолаи изорони алоқа Эйаст маро

به عشق لاله عذاران علاقه ای است مرا

Ки ман кабоб шавам ҳар ки доғ май сӯзад

که من کباب شوم هر که داغ می سوزد

зи биксӣ ба ҷуз аз доғ ноумедӣ нест

ز بیکسی به جز از داغ ناامیدی نیست

Маро касе ки ба болини чароғ май сӯзад

مرا کسی که به بالین چراغ می سوزد

Барад ба хирмани мақсӯди раҳи сбксирӣ

برد به خرمن مقصود ره سبکسیری

Ки ҳамчуи барқи нафас дар суроғ май сӯзад

که همچو برق نفس در سراغ می سوزد

Дигар кадоми гули оташини шукуфта шудааст ?

دگر کدام گل آتشین شکفته شده است؟

Ки андалеби зи беруни боғ май сӯзад

که عندلیب ز بیرون باغ می سوزد

Сиёҳӣ аз шаби ошиқ наме баради заҳмат

سیاهی از شب عاشق نمی برد زحمت

Агарчӣ шаби ҳамаи шаб чун чароғ май сӯзад

اگرچه شب همه شب چون چراغ می سوزد

Маро з нашав ва намо нест баҳра , абри баҳор

مرا ز نشو و نما نیست بهره، ابر بهار

Абас ба тарбияти ман димоғ май сӯзад

عبث به تربیت من دماغ می سوزد

Буд малол ба миқдори моли ҳаркас ро

بود ملال به مقدار مال هرکس را

Ба қадари равғани худ ҳар чароғ май сӯзад

به قدر روغن خود هر چراغ می سوزد

Хаёл рӯй ки соиб марост дар дили гарм ?

خیال روی که صائب مراست در دل گرم؟

Ки ашк чун гуҳари шбчроғ май сӯзад

که اشک چون گهر شبچراغ می سوزد