Ба рӯй хуби ту ҳаркаси з хоб бархезад

به روی خوب تو هرکس ز خواب برخیزد

Агар ситора буд офтоб бархезад

اگر ستاره بود آفتاب برخیزد

Чунин ки чашми турои хоби ноз сангин аст

چنین که چشم ترا خواب ناز سنگین است

Аҷаб ки субҳи қиёмати з хоб бархезад

عجب که صبح قیامت ز خواب برخیزد

Ҳамон қадари Марв эй масти ноз аз сари ман

همان قدر مرو ای مست ناز از سر من

Ки буии сӯхтагии зин кабоб бархезад

که بوی سوختگی زین کباب برخیزد

Ғубор ҳастӣ ман то ба ҷост мумкин нест

غبار هستی من تا به جاست ممکن نیست

Ки аз миёни ман ва ӯ ҳиҷоб бархезад

که از میان من و او حجاب برخیزد

зи файзи ишқ ба рухсори гиряпарвар ман

ز فیض عشق به رخسار گریه پرور من

Агар ғубор нишинад саҳоб бархезад

اگر غبار نشیند سحاب برخیزد

Набарди равшанӣ май сиёҳӣ аз дили мо

نبرد روشنی می سیاهی از دل ما

Магари зи оризи соқӣ ниқоб бархезад

مگر ز عارض ساقی نقاب برخیزد

Чунин ки ахтари аҳли сухан замин гираст

چنین که اختر اهل سخن زمین گیرست

Аҷаб ки гирди з рӯй китоб бархезад

عجب که گرد ز روی کتاب برخیزد

Агар ба турбати махмур , токи даст наад

اگر به تربت مخمور، تاک دست نهد

зи хоби марг ба буи шароб бархезад

ز خواب مرگ به بوی شراب برخیزد

Фиғон ки қофилаи навбаҳор кам фурсат

فغان که قافله نوبهار کم فرصت

Амони надод ки наргиси з хоб бархезад

امان نداد که نرگس ز خواب برخیزد

Ғубор ҳастӣ ман он қадр гарон хезаст

غبار هستی من آنقدر گران خیزست

Ки аз изори ту тараф ниқоб бархезад

که از عذار تو طرف نقاب برخیزد

Азон хаттӣ ки рӯй ту хост , наздик аст

ازان خطی که روی تو خاست، نزدیک است

Ки оҳ аз ҷигар офтоб бархезад

که آه از جگر آفتاب برخیزد

Нхости гавҳари шодобӣ аз ҷаҳони соиб

نخاست گوهر شادابی از جهان صائب

Чигуна абри зи баҳр сароб бархезад ?

چگونه ابر ز بحر سراب برخیزد؟