Нигаҳи зи дидаи ман ашкбор бархезад

نگه ز دیده من اشکبار برخیزد

Нафаси зи синаи ман захмдор бархезад

نفس ز سینه من زخمدار برخیزد

Ҳазор майкадаи хӯни ҳалол май бояд

هزار میکده خون حلال می باید

Ки наргиси ту зи хоб хумор бархезад

که نرگس تو ز خواب خمار برخیزد

Бар обгинаи ман гирд роҳ ифшоанд

بر آبگینه من گرد راه افشاند

Дарин харобаи з ҳар ҷо ғубор бархезад

درین خرابه ز هر جا غبار برخیزد

Агар қадам ба тамошои тавр ранҷа кунӣ

اگر قدم به تماشای طور رنجه کنی

Ба пеши пои ту беихтиёр бархезад

به پیش پای تو بی اختیار برخیزد

Муҳӣти гирд ятемӣ нишаст аз гавҳар

محیط گرد یتیمی نشست از گوهر

Ба ашк чун зи дили ман ғубор бархезад ?

به اشک چون ز دل من غبار برخیزد؟

Чунин ки пайкари ман нақш бар замин баста аст

چنین که پیکر من نقش بر زمین بسته است

Ғубор чун зи ман хоксор бархезад ?

غبار چون ز من خاکسار برخیزد؟

Гузашти қофилаи файз ва мо гронҷонон

گذشت قافله فیض و ما گرانجانان

Нишастаем ки бод баҳор бархезад

نشسته ایم که باد بهار برخیزد

Кулоҳи гӯшаи қадараш бар осмон сояд

کلاه گوشه قدرش بر آسمان ساید

Чу шуъла ҳар ки ба таъзим хор бархезад

چو شعله هر که به تعظیم خار برخیزد

Ба зер теғ занад ҳаркии дасту пои соиб

به زیر تیغ زند هرکه دست و پا صائب

зи хоки рӯзи ҷазо шармсор бархезад

ز خاک روز جزا شرمسار برخیزد