Чаҳ ғами зи сина ба ёд висол бархезад ?

چه غم ز سینه به یاد وصال برخیزد؟

Чаҳ тишнагӣ ба сароб аз суфол бархезад ?

چه تشنگی به سراب از سفال برخیزد؟

зи об , сабза хобида мешавад бедор

ز آب، سبزه خوابیده می شود بیدار

зи дил ба бода чаҳ занг малол бархезад ?

ز دل به باده چه زنگ ملال برخیزد؟

зи пой то нанишинад сипеҳр мумкин нест

ز پای تا ننشیند سپهر ممکن نیست

Ки занг аз оинаи моҳ ва сол бархезад

که زنگ از آینه ماه و سال برخیزد

зи доғи каъба сиёҳӣ намефитад ҳаргиз

ز داغ کعبه سیاهی نمی فتد هرگز

зи дил чигуна ғубор малол бархезад ?

ز دل چگونه غبار ملال برخیزد؟

Маро азон лаб мегаван ба бӯса Эй дарёб

مرا ازان لب میگون به بوسه ای دریاب

Ки аз дилами ғами рӯз савол бархезад

که از دلم غم روز سؤال برخیزد

Ба шабнамӣаст марои рашк дар бисоти чаман

به شبنمی است مرا رشک در بساط چمن

Ки пеш азон ки шавад поймол бархезад

که پیش ازان که شود پایمال برخیزد

зи бори ишқи қади ҳарки чун камон гардид

ز بار عشق قد هرکه چون کمان گردید

зи хоки тира ба нур ҳилол бархезад

ز خاک تیره به نور هلال برخیزد

зи об шӯр шавад доғи тишнагии носур

ز آب شور شود داغ تشنگی ناسور

Куҷо ба моли зи дили ҳирс мол бархезад ?

کجا به مال ز دل حرص مال برخیزد؟

Турои зи аҳли камоли он замон ҳисоб кунанд

ترا ز اهل کمال آن زمان حساب کنند

Ки аз дили ту ғурур камол бархезад

که از دل تو غرور کمال برخیزد

Ғубори чеҳраи осӣ ки сайл оҷиз ӯст

غبار چهره عاصی که سیل عاجز اوست

Ба қатраи арақ инфеъол бархезад

به قطره عرق انفعال برخیزد

зи қилу қол , ғуборӣ ки бар диласт маро

ز قیل و قال، غباری که بر دل است مرا

Магар ба хомшии аҳл ҳол бархезад

مگر به خامشی اهل حال برخیزد

Машав ба софии айши эмин аз кудурати ғам

مشو به صافی عیش ایمن از کدورت غم

Ки ин ғубори зи об зулол бархезад

که این غبار ز آب زلال برخیزد

Гузаштам аз сари гардун ба оҷизӣ , ғофил

گذشتم از سر گردون به عاجزی، غافل

Ки сабза гарчи шавад поймол , бархезад

که سبزه گرچه شود پایمال، برخیزد

зи сад ҳазор суханвар ки дар ҷаҳон ояд

ز صد هزار سخنور که در جهان آید

Яке чу соиби шӯрида ҳол бархезад

یکی چو صائب شوریده حال برخیزد