Ба гиря кӣ зи дили ман ғубор май хезад ?

به گریه کی ز دل من غبار می خیزد؟

Ба оби чашм чаҳ гул аз мазор май хезад ?

به آب چشم چه گل از مزار می خیزد؟

Кунад чаҳ нашаву намои нахли мо дар он гулшан

کند چه نشو و نما نخل ما در آن گلشن

Ки алътши зи лаби ҷӯйбор май хезад

که العطش ز لب جویبار می خیزد

Касе ки ҳамчуи садафи доман аз ҷаҳон чӣанд

کسی که همچو صدف دامن از جهان چیند

зи доманаши гуҳари шоҳвор май хезад

ز دامنش گهر شاهوار می خیزد

Чу субҳи ҳаркии дил аз меҳр сайқалӣ карда аст

چو صبح هرکه دل از مهر صیقلی کرده است

зи синааш нафас беғубор май хезад

ز سینه اش نفس بی غبار می خیزد

зи теғҳо ки шикастааст оҳ дар ҷигарам

ز تیغها که شکسته است آه در جگرم

Нафаси зи синаи ман захмдор май хезад

نفس ز سینه من زخمدار می خیزد

Илм шавад ба тароват касе ки чун наргис

علم شود به طراوت کسی که چون نرگس

зи хоби ноз ба рӯй баҳор май хезад

ز خواب ناز به روی بهار می خیزد

зи оташӣ ки маро дар диласт ҳамчуи сапанд

ز آتشی که مرا در دل است همچو سپند

Ҳазор нола беихтиёр май хезад

هزار ناله بی اختیار می خیزد

Шикоят аз ситами ишқ ихтиёрӣ нест

شکایت از ستم عشق اختیاری نیست

Ба тозӣонаи оташи шарор май хезад

به تازیانه آتش شرار می خیزد

Сипеҳри шарбати бемор ман кунад ширин

سپهر شربت بیمار من کند شیرین

Ба ширае ки зи дандони мор май хезад

به شیره ای که ز دندان مار می خیزد

Сапанди оташи ҳасани туро шуморӣ нест

سپند آتش حسن ترا شماری نیست

Агар яке биншинад ҳазор май хезад

اگر یکی بنشیند هزار می خیزد

Агар ба сӯхтагони гарми брхўрӣ чаҳ шавад ?

اگر به سوختگان گرم برخوری چه شود؟

На шуъла низ ба таъзими хор май хезад ?

نه شعله نیز به تعظیم خار می خیزد؟

Нишон ҳиммат волост ваҳшат аз ду ҷаҳон

نشان همت والاست وحشت از دو جهان

Ки ин паланги азин кӯҳсор май хезад

که این پلنگ ازین کوهسار می خیزد

Ки чашм кард дили доғдори соибро ?

که چشم کرد دل داغدار صائب را؟

Ки дӯди талхии азин лолаи зор май хезад

که دود تلخی ازین لاله زار می خیزد