зи ҷилваи ту дили осмони фурӯи резад

ز جلوه تو دل آسمان فرو ریزد

Гули ситора чу барги хазони фурӯи резад

گل ستاره چو برگ خزان فرو ریزد

Ҳалоли бод бар он шохи гули худороӣ

حلال باد بر آن شاخ گل خودآرایی

Ки нақди худ ба сари боғбони фурӯи резад

که نقد خود به سر باغبان فرو ریزد

Мҷўии ахтари саъд аз фалак ки ҳайҳот аст

مجوی اختر سعد از فلک که هیهات است

Ки арзон аз кафи ин сахти ҷони фурӯи резад

که ارزان از کف این سخت جان فرو ریزد

Ба оби теғи аҷали шастаи боди рухсорӣ

به آب تیغ اجل شسته باد رخساری

Ки обрӯ ба дар ин хасони фурӯи резад

که آبرو به در این خسان فرو ریزد

Муҳӣт дар шикани новдон чаҳ ҷилва кунад ?

محیط در شکن ناودان چه جلوه کند؟

Кадоми шикваи маро аз забони фурӯи резад ?

کدام شکوه مرا از زبان فرو ریزد؟

Чунин ки фосила дар корвон ҳастӣ нест

چنین که فاصله در کاروان هستی نیست

Магари чунин гуҳар аз ресмони фурӯи резад

مگر چنین گهر از ریسمان فرو ریزد

Дил фусурда нагирад ба хеши доғи ҷунун

دل فسرده نگیرد به خویش داغ جنون

Танури сард чу гардид , нони фурӯи резад

تنور سرد چو گردید، نان فرو ریزد

Хабар накарда ба болини ман қадам магузор

خبر نکرده به بالین من قدم مگذار

Мабод мағзи ман аз устихони фурӯи резад

مباد مغز من از استخوان فرو ریزد

Хумор кам кашад он мекашӣ ки чун соиб

خمار کم کشد آن میکشی که چون صائب

Шароби соф ба дардии кашони фурӯи резад

شراب صاف به دردی کشان فرو ریزد