Ба рӯй гарми ту ойӣна то баробар шуд

به روی گرم تو آیینه تا برابر شد

Биҳишт рӯй турои чашмасор кавсар шуд

بهشت روی ترا چشمه سار کوثر شد

Зхол агар чаҳ баннои гӯши нек ахтар шуд

زخال اگر چه بنا گوش نیک اختر شد

Азин ситораи шаби зулфи дили сияҳ тар шуд

ازین ستاره شب زلف دل سیه تر شد

Дили нзоргён об шуд здидни ту

دل نظارگیان آب شد زدیدن تو

Агар здидни хуршеди дидаҳо тар шуд

اگر زدیدن خورشید دیده ها تر شد

Чаҳ фитнаҳо ки азуи ҷой гирд бархезад

چه فتنه ها که ازو جای گرد برخیزد

Ба ҳар замин ки ниҳоли ту соя густар шуд

به هر زمین که نهال تو سایه‌گستر شد

зи ҷилваи сарви ту кайфиятӣ ба бустон дод

ز جلوه سرو تو کیفیتی به بستان داد

Ки тавқи фохтагони ҷумлаи хат соғар шуд

که طوق فاختگان جمله خط ساغر شد

Ба чашми ҳиммати ман устихон бемағзӣ аст

به چشم همت من استخوان بی مغزی است

Саодатӣ ки зболи ҳумо муяссар шуд

سعادتی که زبال هما میسر شد

зи биқрории булбули куҷо ба ҳарф ояд

ز بیقراری بلبل کجا به حرف آید

зи хомшии даҳани ғунчае ки пар зар шуд

ز خامشی دهن غنچه ای که پر زر شد

Зчшм шӯр нагардад чу моҳи дунбаи гудоз

زچشم شور نگردد چو ماه دنبه گداز

Шикоре ки дарин сайди гоҳ лоғар шуд

شکاریی که درین صید گاه لاغر شد

зи баҳр давр фитодам зи хўднмоииҳо

ز بحر دور فتادم ز خودنماییها

Ятем зуд шавад қатрае ки гавҳар шуд

یتیم زود شود قطره ای که گوهر شد

Чаро чу сарв кунам даст аз остини берун

چرا چو سرو کنم دست از آستین بیرون

Маро ки давлати озодагӣ муяссар шуд

مرا که دولت آزادگی میسر شد

Ситора рез кунад чашми халқро соиб

ستاره ریز کند چشم خلق را صائب

Чароғ ҳар ки азон рӯй оташини буришад

چراغ هر که ازان روی آتشین برشد