Згриаҳи оина ҳар дилӣ ки равшан шуд

زگریه آینه هر دلی که روشن شد

Чу ашк , мардумаки ҳалқаҳои шеван шуд

چو اشک، مردمک حلقه های شیون شد

Чароғи рӯз буд офтоб дар назараш

چراغ روز بود آفتاب در نظرش

зи серумаи дили шаби дидае ки равшан шуд

ز سرمه دل شب دیده ای که روشن شد

Ҳазор оҳ шавадгар зи дили кашами як оҳ

هزار آه شود گر ز دل کشم یک آه

Маро ки хона чу миҷмари тамом равзан шуд

مرا که خانه چو مجمر تمام روزن شد

Машав зи ҳам гуҳарони давр то рисӣ ба камол

مشو ز هم گهران دور تا رسی به کمال

Ки дона аз асари иттифоқ хирман шуд

که دانه از اثر اتفاق خرمن شد

Кашид панҷаи хунини шафақ ба рухсораш

کشید پنجه خونین شفق به رخسارش

Чу субҳ ҳар ки дарин аҳд покдоман шуд

چو صبح هر که درین عهد پاکدامن شد

Маро ки маркази паргори ҳайратам чун хол

مرا که مرکز پرگار حیرتم چون خال

Азин чаҳ суд ки он кунҷи лаб нишеман шуд

ازین چه سود که آن کنج لب نشیمن شد

Ба ман забони маломат чаҳ метавонад кард

به من زبان ملامت چه می تواند کرد

Ки пӯст бар танам аз захми тир ҷавшан шуд

که پوست بر تنم از زخم تیر جوشن شد

Чаҳ нисбатаст ба Мансури сӯзи ишқи маро

چه نسبت است به منصور سوز عشق مرا

зи гармии нафасами дори нахл эмин шуд

ز گرمی نفسم دار نخل ایمن شد

зи бори дили сари зулфи ту шӯхтар гардид

ز بار دل سر زلف تو شوختر گردید

Шикасти шҳпри парвози ин фалохан шуд

شکست شهپر پرواز این فلاخن شد

Гирифт аз ҷигари гарми мо нафаси соиб

گرفت از جگر گرم ما نفس صائب

Чароғ ҳар ки дарин рӯзгор равшан шуд

چراغ هر که درین روزگار روشن شد