зи барқи ҳасани ту ҳар хори нахл эмин шуд

ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شد

зи оризи ту чароғи баҳор равшан шуд

ز عارض تو چراغ بهار روشن شد

Чароғи гул ки аз вчшми боғи равшан буд

چراغ گل که از وچشم باغ روشن بود

зи шарм рӯй ту пинҳон ба зер доман шуд

ز شرم روی تو پنهان به زیر دامن شد

Маро паридан чашмаст номаи аъмол

مرا پریدن چشم است نامه اعمال

Ки субҳи маҳшари ман он баёз гардан шуд

که صبح محشر من آن بیاض گردن شد

Ба чашми равзанааш доим об ме гардад

به چشم روزنه اش دایم آب می گردد

ЗоФтоби ту ҳрхонаҳ эй ки равшан шуд

زآفتاب تو هرخانه ای که روشن شد

Кунун ки чоки гиребони гузашт аз доман

کنون که چاک گریبان گذشت از دامن

Марои азин чаҳ ки мижгон ба чашм сӯзан шуд

مرا ازین چه که مژگان به چشم سوزن شد

зи ошноӣии он зулфи дасти кӯтаҳи дор

ز آشنائی آن زلف دست کوته دار

Ки кӯҳи тоқати ман санги ин фалохан шуд

که کوه طاقت من سنگ این فلاخن شد

Амон намедиҳад инкори ишқи зоҳид ро

امان نمی دهد انکار عشق زاهد را

Басаст роҳи ғанӣам касе ки раҳзан шуд

بس است راه غنیم کسی که رهزن شد

Ба тозӣонаи ғайрати сиррии брорози хок

به تازیانه غیرت سری برآراز خاک

Ки дона сабз шуд вхўшаҳ крдўхрмн шуд

که دانه سبز شد وخوشه کردوخرمن شد

Хушам ба синаи сад чок чун қафаси соиб

خوشم به سینه صد چاک چون قفس صائب

Ки доми айши бўдхонаҳ эй ки равзан шуд

که دام عیش بودخانه ای که روزن شد