Фиғон ки ваҳшии ман монда аз рамидан шуд

فغان که وحشی من مانده از رمیدن شد

Чу нақши пои замин гир орамидан шуд

چو نقش پای زمین گیر آرمیدن شد

Ба ҷурми ин ки чу шамъи оташини забони гаштам

به جرم این که چو شمع آتشین زبان گشتم

Тамом ҳастӣ ман сарфи лаб гузидан шуд

تمام هستی من صرف لب گزیدن شد

Агар чаҳ сӯхти раги вришаҳи марои ғами ишқ

اگر چه سوخت رگ وریشه مرا غم عشق

Хушам ки донаи ман фориғ аз дамӣдан шуд

خوشم که دانه من فارغ از دمیدن شد

Ба гирди болаши гавҳар фурӯ наёрад сар

به گرد بالش گوهر فرو نیارد سر

Чунин ки қатраи ман ташна чакидан шуд

چنین که قطره من تشنه چکیدن شد

Ҳарифи саркашии нафас чун тавонам шуд

حریف سرکشی نفس چون توانم شد

Маро ки обилаи даст аз Аннан кашӣдан шуд

مرا که آبله دست از عنان کشیدن شد

Ба грмхўнии маҳшар наме шўдпиўнд

به گرمخونی محشر نمی شودپیوند

Гусастаи ҳррги ҷонӣ ки аз рамидан шуд

گسسته هررگ جانی که از رمیدن شد

Шавад ба қадари тавозуъи камоли рӯзафзӯн

شود به قدر تواضع کمال روزافزون

Ҳилоли моҳи тамом аз раҳ хмидн шуд

هلال ماه تمام از ره خمیدن شد

Чунон фишурдаи марои чархи оҳанӣни бозу

چنان فشرده مرا چرخ آهنین بازو

Ки ранги гавҳарами омода чакидан шуд

که رنگ گوهرم آماده چکیدن شد

Чаҳ лозим аст кунам пои саъии обилаи дор

چه لازم است کنم پای سعی آبله دار

Маро ки роҳи талаби кӯтаҳ аз тапидан шуд

مرا که راه طلب کوته از تپیدن شد

Макун ба ҳосили дунёи назари сияҳи соиб

مکن به حاصل دنیا نظر سیه صائب

Ки барги коҳи марои монеъ аз паридан шуд

که برگ کاه مرا مانع از پریدن شد