Зсдқ агар нафаси субҳгоҳ хоҳӣ шуд

زصدق اگر نفس صبحگاه خواهی شد

зи чашми шӯри фалаки мади оҳ хоҳӣ шуд

ز چشم شور فلک مد آه خواهی شد

Баланди вапасати ҷаҳон дар қафои икдгрст

بلند وپست جهان در قفای یکدگرست

Агар ба чарх рӯй хоки роҳ хоҳӣ шуд

اگر به چرخ روی خاک راه خواهی شد

Агар ситораи ашк надоматаст баланд

اگر ستاره اشک ندامت است بلند

Ғамин мабош ки пок аз гуноҳ хоҳӣ шуд

غمین مباش که پاک از گناه خواهی شد

Ззлмти ту ҷаҳонӣ ба хоб хоҳад рафт

زظلمت تو جهانی به خواب خواهد رفت

Чунин зғФлт агар дили сиёҳ хоҳӣ шуд

چنین زغفلت اگر دل سیاه خواهی شد

Агар зи ишқ туро ҳаст оташӣ дар сар

اگر ز عشق ترا هست آتشی در سر

Чароғи бткдаҳи вхонқоаҳ хоҳӣ шуд

چراغ بتکده وخانقاه خواهی شد

Здидни тўчаҳи гулҳо ки аҳл дил чинанд

زدیدن توچه گلها که اهل دل چینند

Агар шикаста чу тарафи кулоҳ хоҳӣ шуд

اگر شکسته چو طرف کلاه خواهی شد

Агар чаҳ Юсуфи мисрии зи чархи шӯъбадаи боз

اگر چه یوسف مصری ز چرخ شعبده باز

Ба ресмони бародар ба чоҳ хоҳӣ шуд

به ریسمان برادر به چاه خواهی شد

Насим шом набояд ба хуши қумошии субҳ

نسیم شام نباید به خوش قماشی صبح

Чаҳ суди азин ки зхти хуши нигоҳ хоҳӣ шуд

چه سود ازین که زخط خوش نگاه خواهی شد

Марви зи роҳ ба умеди тӯшаи дгарон

مرو ز راه به امید توشه دگران

Ки чун пиёдаи ҳаҷи харҷи роҳ хоҳӣ шуд

که چون پیاده حج خرج راه خواهی شد

Манеҳ згўшаҳи дили пои худ буруни соиб

منه زگوشه دل پای خود برون صائب

Ки ҳар кҷокаҳ рӯй бепаноҳ хоҳӣ шуд

که هر کجاکه روی بی پناه خواهی شد