Сифедиҳои мӯи бедор кӣ созад сияҳи дилро ?

سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟

Ки гулбонги раҳили афсона хобаст ғофил ро

که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل را

зи нуқсони басирати томъонро нест парвое

ز نقصان بصیرت طامعان را نیست پروایی

Ки чашм кӯр гардад косаи дарюзаи соил ро

که چشم کور گردد کاسه دریوزه سایل را

Наларзад чун з бе оромем маҳди лаҳад бар худ ?

نلرزد چون ز بی آرامیم مهد لحد بر خود؟

Ки ман дар роҳ кардам аз гаронии хоби манзил ро

که من در راه کردم از گرانی خواب منزل را

Шаҳодат мекунад эҷоди асбоби тараб аз худ

شهادت می کند ایجاد اسباب طرب از خود

Ки мутриб бошад аз болу пари худ рақси бсмл ро

که مطرب باشد از بال و پر خود رقص بسمل را

Забони узрхоҳии сайди бсмлро наме бошад

زبان عذرخواهی صید بسمل را نمی باشد

Магар хоҳам ба ҳайрати узри дасту теғи қотил ро

مگر خواهم به حیرت عذر دست و تیغ قاتل را

зи санги кӯдакони паҳлу тиҳӣ кардам , надонистам

ز سنگ کودکان پهلو تهی کردم، ندانستم

Ки мегардад шикастани мумиёеи шишаи дил ро

که می گردد شکستن مومیایی شیشه دل را

Чу қамарии сар ва бар гардан наад тавқи гирифторӣ

چو قمری سر و بر گردن نهد طوق گرفتاری

Агар уфтад ба гулшани роҳи он мишкӣни слосл ро

اگر افتد به گلشن راه آن مشکین سلاسل را

Нагӯяд ишқи асрори муҳаббат бо ҳўснокон

نگوید عشق اسرار محبت با هوسناکان

НиФшонд ба хоки шӯраи деҳқони тухми қобил ро

نیفشاند به خاک شوره دهقان تخم قابل را

Ба хат умедҳо дорад дил бе тоқати ошиқ

به خط امیدها دارد دل بی طاقت عاشق

Ки созад тўтёии чашм , тӯфони дидаи соҳил ро

که سازد توتیای چشم، طوفان دیده ساحل را

Азон ҳар лаҳзаи маҷнӯн дар биёбоне кунад ҷавлон

ازان هر لحظه مجنون در بیابانی کند جولان

Ки дар ҳар ҷилва Лайлӣ медиҳад тағйири маҳмил ро

که در هر جلوه لیلی می دهد تغییر محمل را

Шаванд аз аҳли машраби зоҳидии хушки ҳам соиб

شوند از اهل مشرب زاهدان خشک هم صائب

Тавонгар гавҳари шҳўор кардани муҳраи гул ро

توان گر گوهر شهوار کردن مهره گل را