зи чеҳраи ҳоли дили зори ман аён бошад

ز چهره حال دل زار من عیان باشد

Ки аз шикастани дили ранг тарҷумон бошад

که از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

зи умри рафтаи мрооаҳ ҳасратаст насиб

ز عمر رفته مراآه حسرت است نصیب

Ки гирди лозими дунбол корвон бошад

که گرد لازم دنبال کاروان باشد

зи умри чашми иқомати мадор бо қади хам

ز عمر چشم اقامت مدار با قد خم

Мабанд дили хадангӣ ки дар камон бошад

مبند دل خدنگی که در کمان باشد

Лабами зи шикваи хунини нмишўди рангин

لبم ز شکوه خونین نمیشود رنگین

Даҳони захми марои теғ агар забон бошад

دهان زخم مرا تیغ اگر زبان باشد

Амини махзан гавҳар кунанд бе суханаш

امین مخزن گوهر کنند بی سخنش

Чу моҳии он ки дарин баҳр безабон бошад

چو ماهی آن که درین بحر بی زبان باشد

Ба ҳар куҷо ки нишинам хаҷали зи ҷои худам

به هر کجا که نشینم خجل ز جای خودم

Назар ба пояи ман сдростон бошад

نظر به پایه من صدرآستان باشد

зи кӣса ту кунад харҷ ҳар ки муҳтоҷ аст

ز کیسه تو کند خرج هر که محتاج است

Калиди ганҷи ту дар даст соилон бошад

کلید گنج تو در دست سایلان باشد

Бғири хат ки зи лаъли лаби ту сар зада аст

بغیر خط که ز لعل لب تو سر زده است

Ки дидаи оташи ёқӯтро духон бошад

که دیده آتش یاقوت را دخان باشد

Дамӣ ки сарф ба зикр худо шавад соиб

دمی که صرف به ذکر خدا شود صائب

Ҳазор бор ба аз умр ҷовдон бошад

هزار بار به از عمر جاودان باشد