Дилами баҷои зтмошои длнўозомд

دلم بجا زتماشای دلنوازآمد

Шикори ваҳше аз доми ҷуст вбоз омад

شکار وحشیی از دام جست وباز آمد

Чаро яке нашавад даҳ нишоти ман кони шӯх

چرا یکی نشود ده نشاط من کان شوخ

Ба сад итоб шуд вбоҳзорноз омад

به صد عتاب شد وباهزارناز آمد

Агар чаҳ аз назари он дилбари гарони тамкин

اگر چه از نظر آن دلبر گران تمکین

Чу Кебек рафт хиромон чу шоҳбоз омад

چو کبک رفت خرامان چو شاهباز آمد

з изтироб надонам дил рамидан куҷост

ز اضطراب ندانم دل رمیدن کجاست

Кунун ки барсарами он ёри длнўозомд

کنون که برسرم آن یار دلنوازآمد

Агар чаҳ з омаданаш рафт дасти вдл аз кор

اگر چه ز آمدنش رفت دست ودل از کار

Ба узрхоҳии он умри рафта боз омад

به عذرخواهی آن عمر رفته باز آمد

Ба рӯй гарм маро кард пурсишӣ чун шамъ

به روی گرم مرا کرد پرسشی چون شمع

Ки мўбмўии ман аз шарм дар гудоз омад

که موبموی من از شرم در گداز آمد

Магар намонад асар дар ҷаҳони зи ободӣ

مگر نماند اثر در جهان ز آبادی

Ки бар харобаи дилҳо ба трктоз омад

که بر خرابه دلها به ترکتاز آمد

Чигуна шукр кунам бениёзро соиб

چگونه شکر کنم بی نیاز را صائب

Ки нозанини ман дар ба сад ниёз омад

که نازنین من در به صد نیاز آمد