Далели роҳи каҷ аз мустақӣм ме донад

دلیل راه کج از مستقیم می داند

Ҳакими набзи саҳеҳ аз сқим ме донад

حکیم نبض صحیح از سقیم می داند

Чаҳ ҳоҷатаст гушӯдани даҳан ба ҳарфи савол

چه حاجت است گشودن دهن به حرف سؤال

Забони аҳли талабро Карим ме донад

زبان اهل طلب را کریم می داند

Ба чашми аҳл камоласт Тифли шаш рӯза

به چشم اهل کمال است طفل شش روزه

Агар ҳакими ҷаҳонро қадим ме донад

اگر حکیم جهان را قدیم می داند

зи сайри кӯҳ чу абри баҳори бихбрст

ز سیر کوه چو ابر بهار بیخبرست

Сбксрӣ ки ҷаҳонро муқӣм медонад

سبکسری که جهان را مقیم میداند

Ба дили музаккар ҳақ бош варна тӯтии ҳам

به دل مذکر حق باش ورنه طوطی هم

Ба ҳарфи всўти худоро Карим ме донад

به حرف وصوت خدا را کریم می داند

зи даври булбули бечораи ҷилвае дида аст

ز دور بلبل بیچاره جلوه ای دیده است

Қумоши лолаи вглро насим ме донад

قماش لاله وگل را نسیم می داند

Мҷуи зи каҷи қулмон зинҳор рост рӯй

مجو ز کج قلمان زینهار راست روی

Ки мори ҷунбиши худ мустақӣм ме донад

که مار جنبش خود مستقیم می داند

з дӯзахаст чаҳ парвои ситораи сӯхта ро

ز دوزخ است چه پروا ستاره سوخته را

Самандари оташи сӯзон Наим ме донад

سمندر آتش سوزان نعیم می داند

зи прФшонии парвона ғофиласт он кас

ز پرفشانی پروانه غافل است آن کس

Ки изтироби чароғ аз насим ме донад

که اضطراب چراغ از نسیم می داند

Гуноҳ нест дар азҳордрдъошқ ро

گناه نیست در اظهاردردعاشق را

Марӣзи ҷумлаи ҷаҳонро ҳаким ме донад

مریض جمله جهان را حکیم می داند

Ба лнтароне ар тавр барнаме гардад

به لن ترانی ار طور برنمی گردد

Забони барқ таҷаллӣ кулем ме донад

زبان برق تجلی کلیم می داند

зи гуфтугӯии маломатгарон чаҳ ғам дорад

ز گفتگوی ملامتگران چه غم دارد

Дилӣ ки ҳарфи хунакро насим ме донад

دلی که حرف خنک را نسیم می داند

Чаро ба роҳи худои ҳуба Эй наме бахшад

چرا به راه خدا حبه ای نمی بخشد

Агар бахили худоро Карим ме донад

اگر بخیل خدا را کریم می داند

зи сифлаи ҷўднкрдни камол эҳсон аст

ز سفله جودنکردن کمال احسان است

Ғаюри қадари сипеҳр лӣим ме донад

غیور قدر سپهر لئیم می داند

зи роҳи дард тавон ёфт дардмандон ро

ز راه درد توان یافت دردمندان را

Падар намурда чаҳ қадар ятем ме донад

پدر نمرده چه قدر یتیم می داند

Касе ки дид худоро ба дидаи азимат

کسی که دید خدا را به دیده عظمت

Гуноҳи андаки худро азим ме донад

گناه اندک خود را عظیم می داند

Зхҷлт об шавам чун ба хотир гузарад

زخجلت آب شوم چون به خاطر گذرد

Ки кардаҳои марои он алӣам ме донад

که کرده های مرا آن علیم می داند

Қадами зи гӯшаи хилват наме наад берун

قدم ز گوشه خلوت نمی نهد بیرون

Касе ки суҳбати мардум ақим ме донад

کسی که صحبت مردم عقیم می داند

Ба тир карда камонро ғалати зи каҷи бинӣ

به تیر کرده کمان را غلط ز کج بینی

Касе ки вазъи маро мустақӣм ме донад

کسی که وضع مرا مستقیم می داند

зи чашми захми ҳаводис наметавон шуд амн

ز چشم زخم حوادث نمی توان شد امن

Умедро дили огоҳ бим ме донад

امید را دل آگاه بیم می داند

Ба фикри соиби ман дигарон агар нарасанд

به فکر صائب من دیگران اگر نرسند

Хушам ки соҳиби табъ салим ме донад

خوشم که صاحب طبع سلیم می داند