Накард аз нолаи шбхиз бо худ грмхўни гул ро

نکرد از ناله شبخیز با خود گرمخون گل را

Нашуд равшани чароғ аз шуълаи овози булбул ро

نشد روشن چراغ از شعله آواز بلبل را

Ба нозу сари гаронӣ рӯй аз хубон наме тобам

به ناز و سر گرانی روی از خوبان نمی تابم

Кунад дандонаи ҷони сахти ман теғи тағофул ро

کند دندانه جان سخت من تیغ تغافل را

Таровуш мекунад рози ниҳон аз меҳри хомӯшӣ

تراوش می کند راز نهان از مهر خاموشی

Ки шабнами монеъ аз ҷавлон нагардад накҳати гул ро

که شبنم مانع از جولان نگردد نکهت گل را

Гуҳари зи афтодагӣ аз боғи пой тахт кард охир

گهر ز افتادگی از باغ پای تخت کرد آخر

Ки мегуяд тараққӣ нест дар толеъи таназзулро ?

که می گوید ترقی نیست در طالع تنزل را؟

Дил бетоб аз дасти навозиш кӣ ба ҳол ояд ?

دل بی تاب از دست نوازش کی به حال آید؟

Насозад по фишурдан бар замин , сокини тазалзул ро

نسازد پا فشردن بر زمین، ساکن تزلزل را

Ҳисорӣ чун таҳаммул аз ҳаводис нест перон ро

حصاری چون تحمل از حوادث نیست پیران را

Ки аз сайлоб гардад бурдбории пштбони пул ро

که از سیلاب گردد بردباری پشتبان پل را

Надорад обҳои тира ба зи астодгии сайқал

ندارد آبهای تیره به ز استادگی صیقل

Мада дар гуфтугӯ аз даст , домони таъаммул ро

مده در گفتگو از دست، دامان تأمل را

Макун аз касби дасти хеши кӯтаҳ чун гронҷонон

مکن از کسب دست خویش کوته چون گرانجانان

Манеҳ бар коҳилии зинҳори бунёди таваккул ро

منه بر کاهلی زنهار بنیاد توکل را

Агар зери фалаки ҷой иқомат ҳасту осоиш

اگر زیر فلک جای اقامت هست و آسایش

Замин бар гов чун бастааст аз рӯзи азали ҷлро ?

زمین بر گاو چون بسته است از روز ازل جل را؟

Манам каз нолаи худ чок май созами гиребон ро

منم کز ناله خود چاک می سازم گریبان را

Вагарна ҳаст аз гули сад гиребони чоки булбул ро

وگرنه هست از گل صد گریبان چاک بلبل را

зи хуй тунд натавон рӯй гардони гашт аз хубон

ز خوی تند نتوان روی گردان گشت از خوبان

Ба захм хор натавон дод аз кафи домани гул ро

به زخم خار نتوان داد از کف دامن گل را

Набошад имтидодии давлати сар дар ҳавоён ро

نباشد امتدادی دولت سر در هوایان را

Кунад хати оқибати кӯтоҳ , дасти зулфу кокул ро

کند خط عاقبت کوتاه، دست زلف و کاکل را

Буд гулбонги беҳтар аз зари гули қадрдонон ро

بود گلبانگ بهتر از زر گل قدردانان را

Чамани пирои зи сайри боғ монеъ нест булбул ро

چمن پیرا ز سیر باغ مانع نیست بلبل را

Нашуд чашми марои хоби парешон аз грстн кам

نشد چشم مرا خواب پریشان از گرستن کم

Буд бо чашмасорон решаи пайванди сунбул ро

بود با چشمه ساران ریشه پیوند سنبل را

зи тамкин серума мегардад хурӯши сайлро соиб

ز تمکین سرمه می گردد خروش سیل را صائب

Агар кӯҳи гарон аз ман сабақ гирад таҳаммул ро

اگر کوه گران از من سبق گیرد تحمل را