На гул на лолаи дарин хорзор ме монад

نه گل نه لاله درین خارزار می ماند

Давиданӣ ба насим баҳор ме монад

دویدنی به نسیم بهار می ماند

Моли хандаи бўдгриаҳи пушаймонӣ

مآل خنده بودگریه پشیمانی

Гулоби талхи зи гул ёдгор ме монад

گلاب تلخ ز گل یادگار می ماند

Бисоти хоки бўдроаҳи вхлқи нақши қадам

بساط خاک بودراه وخلق نقش قدم

Кадоми нақши қадам пойдор ме монад

کدام نقش قدم پایدار می ماند

Ба ишқ кун дили худ зинда каз насими аҷал

به عشق کن دل خود زنده کز نسیم اجل

Чароғи зиндаи дилӣ барқарор мемонад

چراغ زنده دلی برقرار میماند

Чунин ки танг гирифтааст бар садафи дарё

چنین که تنگ گرفته است بر صدف دریا

Чаҳ об дар гуҳар шоҳвор ме монад

چه آب در گهر شاهوار می ماند

Бирез барги вбкши бор каз хазони барҷо

بریز برگ وبکش بار کز خزان برجا

Дарин ҳдиқаҳи ҳамин барг вбор ме монад

درین حدیقه همین برگ وبار می ماند

Магари шаҳид ба ин теғ кӯҳ шуд Фарҳод

مگر شهید به این تیغ کوه شد فرهاد

Ки лолааш ба чароғ мазор ме монад

که لاله اش به چراغ مزار می ماند

Ғубори хати ту тобстаҳаст дар дили нақш

غبار خط تو تابسته است در دل نقش

Дилам ба мусҳафи хат ғубор ме монад

دلم به مصحف خط غبار می ماند

Маи тамоми ҳилол вҳлол шуд маи бадар

مه تمام هلال وهلال شد مه بدر

Ба як қарор ки дар рӯзгор ме монад

به یک قرار که در روزگار می ماند

Зулолаи вгли ин боғи вбўстони соиб

زلاله وگل این باغ وبوستان صائب

Ба боғбони ҷигар доғдор ме монад

به باغبان جگر داغدار می ماند