Сухани ғариб чу шуд дар ватан наме монад

سخن غریب چو شد در وطن نمی ماند

Азизи Миср ба байт алҳзн наме монад

عزیز مصر به بیت الحزن نمی ماند

Гулӯии хеши абас пора мекунад булбул

گلوی خویش عبث پاره می کند بلبل

Чу гул шукуфта шавад дар чаман наме монад

چو گل شکفته شود در چمن نمی ماند

Мабанд дил ба ҷигари гӯша чун расад ба камол

مبند دل به جگر گوشه چون رسد به کمال

Ки хӯн чу машк шавад дрхтн наме монад

که خون چو مشک شود درختن نمی ماند

Абаси Суҳайли назар банд кардааст маро

عبث سهیل نظر بند کرده است مرا

Ақиқи номи талаб дар Яман наме монад

عقیق نام طلب در یمن نمی ماند

Зтоҷи Подшаҳон пойтахт ме созад

زتاج پادشهان پایتخت می سازد

Дар ятем ба хок адан наме монад

در یتیم به خاک عدن نمی ماند

Садаф ба суҳбати гавҳари абаси дилӣ баста аст

صدف به صحبت گوهر عبث دلی بسته است

Сухани бузурги чўшд дар даҳан наме монад

سخن بزرگ چوشد در دهن نمی ماند

Ба фикри чашми броҳон хеш ме уфтад

به فکر چشم براهان خویش می افتد

Сухани зи Юсуфи гул перҳан наме монад

سخن ز یوسف گل پیرهن نمی ماند

Хурӯҷ мекунад аз байзаи оташини нафасӣ

خروج می کند از بیضه آتشین نفسی

Ҳамеша боғ ба зоғ взғн наме монад

همیشه باغ به زاغ وزغن نمی ماند

Сухани зи файзи ғарибӣ ғариб шуд соиб

سخن ز فیض غریبی غریب شد صائب

Ғариб нест агар дар ватан наме монад

غریب نیست اگر در وطن نمی ماند