Зхндаҳи ту гиреҳ дар дилӣ наме монад

زخنده تو گره در دلی نمی ماند

Ту чун кушодаи шӯй мушкилӣ наме монад

تو چون گشاده شوی مشکلی نمی ماند

Агар бҳортўиии шӯра рор гулзораст

اگر بهارتویی شوره رار گلزارست

Агар Карими туе соилӣ наме монад

اگر کریم تویی سایلی نمی ماند

Ба ҳарф агар надаҳум дили з бешуъӯрӣ нест

به حرف اگر ندهم دل ز بی شعوری نیست

Ту чун ба ҳарфи даройӣ дилӣ наме монад

تو چون به حرف درآیی دلی نمی ماند

Ҷаҳон ба дидаи арбоби маърифат ҳеҷ аст

جهان به دیده ارباب معرفت هیچ است

Чу ҳақ зуҳӯр кунад ботилӣ наме монад

چو حق ظهور کند باطلی نمی ماند

Агар чаҳ манзили ин роҳ давр бисёраст

اگر چه منزل این راه دور بسیارست

Ту чун зхўдгзрӣ манзилӣ наме монад

تو چون زخودگذری منزلی نمی ماند

Ҳазор бор ба аз омадан буд рафтан

هزار بار به از آمدن بود رفتن

зи зиндагонӣ агар ҳосилӣ наме монад

ز زندگانی اگر حاصلی نمی ماند

Тамоми мушкили олами дарин гиреҳ баста аст

تمام مشکل عالم درین گره بسته است

Чу дил кушода шавад мушкилӣ наме монад

چو دل گشاده شود مشکلی نمی ماند

Срири калак ту меоварад ҷунуни соиб

صریر کلک تو می آورد جنون صائب

Ба маҷмаъӣ ки туе оқилӣ наме монад

به مجمعی که تویی عاقلی نمی ماند