Фусурдагон ки асир ҷаҳон асбобанд

فسردگان که اسیر جهان اسبابند

Ба чашми зиндаи дилони нақш парда хобанд

به چشم زنده دلان نقش پرده خوابند

зи хештани срмўиӣ чу нестанд огоҳ

ز خویشتن سرمویی چو نیستند آگاه

Чаҳ суди азин ки ниҳон дар смўри вснҷобнд

چه سود ازین که نهان در سمور وسنجابند

Чу хӯни мурда ба нашутур зҷо наме ҷунбанд

چو خون مرده به نشتر زجا نمی جنبند

Ҳалоки бистари нарманд ва мурда хобанд

هلاک بستر نرمند و مرده خوابند

Махӯр зи содаи дилӣ рӯй дасти ҳам гуҳарон

مخور ز ساده دلی روی دست هم گهران

Ки дар шикастан ҳам ҳамчуи мавҷи битобнд

که در شکستن هم همچو موج بیتابند

з зуҳд нест ба майхона гар наме оянд

ز زهد نیست به میخانه گر نمی آیند

Хаҷали зи оинаи дорон олам обанд

خجل ز آینه داران عالم آبند

намешаванд чу мавҷи латифи ҷавҳари баҳр

نمی شوند چو موج لطیف جوهر بحر

Чу хорўхси ҳамагии харҷ роҳ сайлобанд

چو خاروخس همگی خرج راه سیلابند

Хабари зи соҳили ин баҳри он касон доранд

خبر ز ساحل این بحر آن کسان دارند

Ки сари ҷайби фурӯи барда ҳамчу гирдобанд

که سر جیب فرو برده همچو گردابند

Тиҳии зи бодаи ҳикмат мадон хамӯшон ро

تهی ز باده حکمت مدان خموشان را

Ки ҳамчуи кӯзаи сари бастаи пар май нобанд

که همچو کوزه سر بسته پر می نابند

Ба чашми қиблаи шиносони олами таҷред

به چشم قبله شناسان عالم تجرید

зи худ тиҳӣ шудагон замона миҳробанд

ز خود تهی شدگان زمانه محرابند

Ривоҷи олами тақлиди санги роҳ шуда аст

رواج عالم تقلید سنگ راه شده است

Вагарнаи риштаи зуннори всбҳаҳи ҳмтобнд

وگرنه رشته زنار وسبحه همتابند

Ба ошноӣ мардум мабанд дили соиб

به آشنایی مردم مبند دل صائب

Ки лавҳи хок чу ойӣна халқ симобанд

که لوح خاک چو آیینه خلق سیمابند