Дарин гулшан набошад наъл дар оташи чисони гулро ?

درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟

Ки дорад ёд , ҳар хорӣ дар ӯ сад корвони гул ро

که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را

Чаҳ парвои ҳасани мағрур аз сиришк ошиқон дорад ?

چه پروا حسن مغرور از سرشک عاشقان دارد؟

зи шнбм беш хоб ноз мегардад гарони гул ро

ز شنبم بیش خواب ناز می گردد گران گل را

з ҷамъият гусастам риштаи умед , то дидам

ز جمعیت گسستم رشته امید، تا دیدم

Ки чун бандади камар , берун баранд аз бӯстони гул ро

که چون بندد کمر، بیرون برند از بوستان گل را

Меар аз остини зинҳори беруни дасти густохӣ

میار از آستین زنهار بیرون دست گستاخی

Ки аз ҳар хор , тирӣ ҳаст дар баҳри камони гул ро

که از هر خار، تیری هست در بحر کمان گل را

Либоси шарм , хубонро зи расвоӣ нигаҳ дорад

لباس شرم، خوبان را ز رسوایی نگه دارد

Ки чун хандад , ба бозор оваранд аз бӯстони гул ро

که چون خندد، به بازار آورند از بوستان گل را

Нагардад ҳасан бепарво , зи поси хештани ғофил

نگردد حسن بی پروا، ز پاس خویشتن غافل

з ҳар хорӣаст дар зери сипари теғии ниҳони гул ро

ز هر خاری است در زیر سپر تیغی نهان گل را

Дил нозук надорад тоқати афсонаи ошиқ

دل نازک ندارد طاقت افسانه عاشق

Фиғони гарм булбул мекунад оташи Аннани гул ро

فغان گرم بلبل می کند آتش عنان گل را

Азон кунҷи қафас бар ман гуворотар шуд аз гулшан

ازان کنج قفس بر من گواراتر شد از گلشن

Ки натавон дид бо ҳар хори соиби ҳамзабони гул ро

که نتوان دید با هر خار صائب همزبان گل را