зи худ баромадагон растгор ме бошанд

ز خود برآمدگان رستگار می باشند

зи доругири ҷаҳон барканор ме бошанд

ز داروگیر جهان برکنار می باشند

зи дили ғубори ҳавас давр кун ки мҳрўён

ز دل غبار هوس دور کن که مهرویان

Ҳалоки оина беғубор ме бошанд

هلاک آینه بی غبار می باشند

Чаҳ фориғанд зи ёди биҳишти мардоне

چه فارغند ز یاد بهشت مردانی

Ки дар мақоми ризо пойдор ме бошанд

که در مقام رضا پایدار می باشند

Агар диҳанд ду олам ба мутрибии мисатон

اگر دهند دو عالم به مطربی مستان

Ҳамон зи ҳиммат худшармсор ме бошанд

همان ز همت خودشرمسار می باشند

Чаҳ мешавад ба таҳи пои худ нигоҳ кунанд

چه می شود به ته پای خود نگاه کنند

Ҷамоатӣ ки ба матлаб савор ме бошанд

جماعتی که به مطلب سوار می باشند

з маънӣанд чаҳ бе баҳраи Тифли табъоне

ز معنی اند چه بی بهره طفل طبعانی

Ки маҳви хонаи сӯрат нигор ме бошанд

که محو خانه صورت نگار می باشند

зи сайли ҳодиса ҳарфӣ шунидаанд , онҳо

ز سیل حادثه حرفی شنیده اند، آنها

Ки орамида дарин рӯзгор ме бошанд

که آرمیده درین روزگار می باشند

з инқилоб надоранд аҳли сӯрати бим

ز انقلاب ندارند اهل صورت بیم

Чу оби оина бар як қарор ме бошанд

چو آب آینه بر یک قرار می باشند

Ҷамоатӣ ки наянд аз гудози худ ғофил

جماعتی که نیند از گداز خود غافل

Чу шамъи шаби ҳамаи шаб ашкбор ме бошанд

چو شمع شب همه شب اشکبار می باشند

Сбкрўон ки зтъҷил умр огоҳанд

سبکروان که زتعجیل عمر آگاهند

Грҳгшо чу насим баҳор ме бошанд

گرهگشا چو نسیم بهار می باشند

Чаҳ содаанд гуруҳе ки бо назарбозӣ

چه ساده اند گروهی که با نظربازی

Ба фикри бӯси вхёл канор ме бошанд

به فکر بوس وخیال کنار می باشند

Биҳишт рӯй заминанд хӯбрӯйоне

بهشت روی زمینند خوبرویانی

Ки дар ҷноғ Фромўшкор ме бошанд

که در جناغ فراموشکار می باشند

Агар ба чархи бароянди соҳибони назар

اگر به چرخ برآیند صاحبان نظر

Ҳамон чу нақши қадам хоксор ме бошанд

همان چو نقش قدم خاکسار می باشند

Чу тухми сӯхтаи соиби ситораи сӯхтагон

چو تخم سوخته صائب ستاره سوختگان

Хаҷали зи тарбият навбаҳор ме бошанд

خجل ز تربیت نوبهار می باشند