Чаҳ неъматӣаст ба ман қурби он даҳан бахшанд

چه نعمتی است به من قرب آن دهن بخشند

Марои чўхт ба лаб ӯ раҳ сухан бахшанд

مرا چوخط به لب او ره سخن بخشند

Сабк чу гирди зи домони ҳиммати афшонам

سبک چو گرد ز دامان همت افشانم

Тамом рӯй заминро агар ба ман бахшанд

تمام روی زمین را اگر به من بخشند

Шикастагон ҷаҳонанд мумиёеи ҳам

شکستگان جهانند مومیایی هم

Хушо дилӣ ки ба он зулф пуршикан бахшанд

خوشا دلی که به آن زلف پرشکن بخشند

Дарин риёзи самари ризқи бод дастоне аст

درین ریاض ثمر رزق باد دستانی است

Ки чун шукуфа ба ҳар хор перҳан бахшанд

که چون شکوفه به هر خار پیرهن بخشند

Кашанд агар ба таҳи боли срнўоснҷон

کشند اگر به ته بال سرنواسنجان

Ба тангнои қафаси вусъат чаман бахшанд

به تنگنای قفس وسعت چمن بخشند

Мсози тешаи худкунад кин ақиқи лабон

مساز تیشه خودکند کاین عقیق لبان

зи хӯни хеши саропо ба кӯҳкан бахшанд

ز خون خویش سراپا به کوهکن بخشند

Ҳануз ҳақи суханро накардаанд адо

هنوز حق سخن را نکرده اند ادا

Ҳазор ақди гуҳари гурбаи як сухан бахшанд

هزار عقد گهر گربه یک سخن بخشند

Забони нағмаи сароён ба ком май часбад

زبان نغمه سرایان به کام می چسبد

Агар ба тӯтии мо фурсат сухан бахшанд

اگر به طوطی ما فرصت سخن بخشند

Мусалламаст бар он шамъҳо сарафрозӣ

مسلم است بر آن شمعها سرافرازی

Ки зиндагонии худро ба анҷуман бахшанд

که زندگانی خودرا به انجمن بخشند

Ба ғӯри чоҳи занхдон ки мерасад соиб

به غور چاه زنخدان که می رسد صائب

Магари зи зулфи дарозаши маро расан бахшанд

مگر ز زلف درازش مرا رسن بخشند